b WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Warmteontwikkeling bij Aroideen. — Prof. gregok kraus ie Halle heeft hier- 

 omtrent proefnemingen bij Aruiii ilalicum gedaan. Hij bevond dat zij eerst bij het 

 ontrollen van de bloemkolf begon, nooit vroeger. Plet stijgen van de temperatunr 

 duurde 3 tot 4 uren ; dan werd het maximum bereikt (het grootst gevonden maximum 

 was 44.7° C), hetwelk 1 tot 2 uren aanhield , waarna dan een trapsgewijs dalen plaats 

 had. De warmteontwikkeling der bloem is dus aan het eerste stadium van de ont- 

 wikkeling der laatste gebonden; eene tweede warmte-periode heeft geen plaats. De 

 verwarming van de kolf begint aan de spits en zet zich van daar voort naar de 

 basis; boven bereikt zij eerder haar maximum dan beneden. Meestal was ook de 

 absolute stand der temperatuur boven hooger dan aan de basis. Vóór het openen 

 van de bloem zijn de helmknoppen koud , doch ondervinden tijdens de verwarming 

 der kolf eene geringe en kortstondige verhooging der temperatuur. Met delpino vindt 

 Prof. KB.AUS in de verwarming van de bloemen der Aroideen een middel om de 

 dieren, die het stuifmeel moeten overbrengen, aan te lokken. {Abh. der Naturforsch. 

 Gesellsch. zu Halle Bd. XVI. Humholdt, Oct. 1884 S. 385). d. l. 



DIERKUNDE. 



Het wilde paard van pkzevalsky. — De russische reiziger przevalsky heeft in 

 1881 in de Dsungarische woestijn tusschen den Altai en de Tiansshan-bergen een in 

 kleine troepen levend wild paard gevonden , dat door de Tartaren »Kertag" en door 

 de Mongolen »Statur" genoemd wordt. Het vereenigt in zich kenmerken van ware 

 paarden, het ondergeslacht Equus, en die van het ondergeslacht Asinus. Terwijl 

 bij de ware paarden de haren van den staart dicht bij de inplanting en bij de soorten 

 van Asinus dicht bij het uiteinde beginnen, is bij dit dier, waarvan zich een exem- 

 plaar bevindt in bet museum van St. Petersburg, de plaats van oorsprong der staart- 

 haren halverwege den staart. Overigens heeft het veel in zijn uiterlijk van een poney, 

 ook door de rechtop staande manen en de over het voorhoofd afliangende lokken. 

 Eene afbeelding is gegeven in de duitsche vertaling der Reisen in Thibet van 

 przevalsky, die in den loop van dit jaar te Jena verschenen is. Die afbeelding is 

 overgenomen in Nature 21 Augustus 1884. De heer w. w. watts {Nature 4 Sep- 

 tember) maakt opmerkzaam op de groote gelijkenis welke die afbeelding vertoont 

 met de figuren, welke gevonden worden op rendierhoorns in het hol van La Madelaine, 

 die afgebeeld zijn in dawkins werk, Earlij Ma7i. Het zoude dus kunnen zijn dat deze 

 paardsoort gedurende de quatei'naire periode ook in Europa geleefd heeft. HG. 



Levende Torpedo's te Berlijn. — De leer der dierlijke elektriciteit biedt nog 

 altijd , in weerwil van het groot aantal onderzoekingen , waarvan zij het onderwerp 

 is geweest, vele duistere punten aan. Daaronder behoort het feit dat de elek- 

 trische visschen zelve bestand zijn tegen de door hen uitgedeelde slagen. Onlangs 

 is het gelukt levende sidderroggen naar het physiologisch laboratorium te Berlijn 

 over te brengen, waar zij door DU 7501S-REYMOND met de tegenwoordige hulpmiddelen. 



