1 8 WETEN SCHAP PELT J K BI.1 BL Aü. 



NATUURKUNDE. 



Drupvormig moerasgas en verdamping daarvan. — Cailletet (Co)«ptes rent^/^^s 

 LXXXXVIIT, bl. 1565) maakt dit gas vloeibaar door verkoeling in verdampond aetliy- 

 leen en geringe samendrukking. Door de zoo verkregen vloeistof op hare beurt te 

 laten verdampen, verkrijgt hij een temperatuurverlaging. groot genoeg om zuurstof 

 onmiddellijk drupvormig te maken. ln. 



Vochtigheidstoestand der lucht. — Reeds sedert lang is men gewoon dien, 

 onder den naam van »betrekkelijken" vochtigheidstoestand , uit te drukken door 

 het quotiënt, — — v^-aarin de teller de spankracht van den waterdamp uitdrukt , welke 

 deze op het oogenblik der waarneming bezit, en de noemer het maximum der span- 

 kracht, welke die damp bij de tegelijk waargenomen temperatuur bezitten kan. Jamin 

 doet opmerken dat men veel beter zou doen door in de hygrometrische tabellen , in 

 plaats van dit quotiënt, op te nemen de verhouding tusscben het gewiclit van dien 

 damp en dat van de lucht, waarmede zij in een bepaald volume vochtige lucht 

 vermengd is, hetgeen hij het hygrometrisch gehalte noemt, of door die van beider 

 volumina, wat op hetzelfde nederkomt als de zoo verkregen getallen slechts onderling 

 behoeven te worJen vergeleken. De rekening wordt hierdoor niet omslachtiger. Want 

 drukt men de beide zooeven vermelde gewichten in de bekende formules uit en 

 deelt men deze op elkaar, dan vindt men dat hunne verhouding uitgedrukt wordt 

 door J-— waarin d de dichtheid van waterdamp ten opzichte van dampkringslucbt 

 van gelijke temperatuur en spankracht, ƒ hetzelfde als zoo even, en H den baro- 

 meterstand van het oogenblik der waarneming aanduiden. De verhouding der volu- 

 mina wordt dan door ~—t uitgedrukt. 



Een uitvoerig betoog van de voordeden daarvan, toegelicht door de onderlinge 

 vergelijking van twee hygrometrische tabellen, waarin dezelfde voehtigheidstoestanden 

 en hunne veranderingen zijn aangegeven, in de eene volgens de oude, en ia de 

 andere volgens de nieuwe methode, vindt men in het Journal de physique (2) III 

 p. 469 en v. LN. 



Ontleding van wit gietijzer door warmte. — Een stuk daarvan v;erd eerst in 

 lucht, die voortdurend zeer verdund werd gehouden, op een temperatuur van 200° C 

 verhit gedurende een aanmerkelijken tijd. Daarna werd het gedurende eenige dagen 

 op 900° verwarmd. Het smolt daarbij niet en werd ook niet aanmerkelijk verweekt; 

 maar na de bewerking was het smeedbaar geworden. Het had dus daardoor eene ge- 

 deeltelijke decarbonisatie ondergaan, die des ie opmerkelijker is, daar zij een voor- 

 beeld is van de ontleding van een vast, homogeen lichaam in twee andere stoffen, 

 die beide ook vast zijn. (? Reft.) Men zie verder Comptes rendus IC, bl. 237. 



LN. 



