28 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



dit voor de europeesche formatiën in den regel moge gelden, zoo zijn toch reeds 

 gewichtige twijfelingen gerezen of die regel ook toepasselijk is op de geologische 

 vormingen in anderen werelddeelen. De heer w. T. blanfort heeft door eene rede- 

 voering in de voorleden jaar te Montreal gehouden vergadeling der British Association 

 dien twijfel zeer versterkt door aanvoering van verscheidene voorbeelden , waarin 

 duidelijk de landfauna, de zoetwaterfauna, de zeefauna, alsmede de verschillende floren 

 moesten leiden tot uiteenloopende besluiten aangaande den betrek keiijken ouderdom 

 der lagen. 



Uit zijne kritische beschouwingen leidt hij als algemeen resultaat het volgende af. 



Wanneer land- en zeewater-faunen en floren ter ecner zijde en de zee-faunen ter an- 

 dere zijde ter bepaling van den betrekkelijken ouderdom der lagen met elkander in 

 strijd zijn, dan kunnen alleen de zeefaunen den beslissenden doorslag geven. 



De geologische oudei^dom afgeleid uit de fossile landfaunen en floren in ver ver- 

 wijderde streken, vergeleken met dergelijke in Europa, is in zoovele gevallen eene 

 dwaling gebleken, dat men dien betwijfelen moet, zoolang het bewijs van synchro- 

 nisme niet door eene zeefauna kan geleverd worden. HG. 



PLANTKUNDE. 



Het verdwijnen en weder ontstaan van het zetmeel in boombast is 



door Prof. RUSSOW te Dorpat onderzocht. De proeven werden genomen met tak- 

 ken van de meest gewone boomsoorten , en met stukken schors met het daarbij be- 

 hoorend hout , beiden in water gezet. In den winter werd een deel daarvan geplaatst 

 in een temperatuur van 17V2° tot 3174° f^- , het andere in eene van 1^4° tot 6^4° C. 

 De uitkomsten waren de volgende. Na 20 of 24 uren was in de parenchym-cellen 

 der stukken , die in eene hoogere temperatuur waren bewaard en in welke vroeger 

 geen spoor van zetmeel te ontdekken was, ruime hoeveelheden daarvan aanwezig, 

 terwijl dit bij de aan eene lagere temperatuur blootgestelde stukken eerst na 5 dagen 

 't geval was. Bij de takken werd eerst na tweemaal 24 uren het eerste zetmeel 

 zichtbaar, omdat de deze van alle kanten omgevende kurkbast de warmte minder 

 goed geleidt. — Een stuk olmbast, in hetwelk zich in het verloop van 20 uren rijkelijk 

 zetmeel gevormd had , werd in een vertrek geplaatst, waarin de temperatuur tus- 

 schen 1 en 2° boven en beneden het vriespunt afwisselde. Na verloop van 3 weken 

 kon duidelijk een trapsgewijze afneming van de zetmeel-hoeveelheid worden waar- 

 genomen, doch geheel verdween het zetmeel in dien tijd niet. De omzetting van 

 vet of olie in zetmeel gaat dus bij stijgende temperatuur zeer snel, de omzetting 

 van zetmeel in vet en olie bij dalende temperatuur zeer langzaam. De afneming 

 van het zetmeel van September tot December heeft dan ook zeer trapsgewijze plaats , 

 terwijl het weder verschijnen er van in het vroege voorjaar in den loop van éène 

 week voltooid is. {Humholdt Dec. 1884, S. 471). i)- l. 



