WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 31 



Zooveel bekend is, gedraagt zich geeue andere liclilbron op gelijke wijze. Eene 

 toenadering vertoont echter zwavelstrontiuni , wanneer dit door blootstelling aan het 

 licht en eene rijzende temperatuur -phophorescerend is geworden. Bij rijzende tempe- 

 ratuur vertoonen zich altijd de minder breekbare stralen , maar gelijktijdig verdwijnen 

 de sterker breekbare in het spectrum. 



Ofschoon het licht slechts weinige violette stralen bevat, gelukte het echter aan de 

 heeren aubekt en DUBOis, na eene blootstelling gedurende 5 minuten, daarvan een 

 photographisch beeld te verkrijgen. Na eene blootstelling van gelijken duur werd ook 

 de phosphorescentie van zwavelcalcium daardoor te voorschijn geroepen. Ook werden 

 cosine en salpeterzuur oraniumoxyd fluoruscerend daardoor gemaakt {Compt. rendus 

 XCIX p. 477. H&. 



Eieren der Monotremata. — In de biologische sectie der British Association , 

 gehouden in September te Montreal in Canada, ontving de president, professor 

 MOSELEY, een hoogst belangrijk kabeltelegram uit Sydney in Australië , door professor 

 LIVERSIDGE afgezonden. Dit telegram bevatte de mededeeling dat de heer caldwell . 

 een student die met het ter eere van den overleden balfoue. gestichte reisstipendium 

 naar Australië gezonden was, om daar onderzoekingen te doen op de zoogdieren van 

 dit werelddeel, de merkwaardige ontdekking had gedaan dat het vogelbekdier , 

 Ornithorynchus paradoxus, een der op den laagsten trap staande zoogdieren, een 

 eierleggend dier is en dat het ei meroblastisch is. Dit laatste beteekent dat er een 

 dojerblaas voorkomt, en dus de ontwikkeling der eieren groote overeenkomst heeft 

 met die der Reptilien , bepaaldelijk met die der Sauropsida, niet met die der Am- 

 phibia {Nature 9 October 1884 S. 577). 



De heer P. W. bal win spencer heeft daarop, in Nature^ 11 December p. 

 133, herinnerd dat reeds in 1829 geopproy st. hilaire aan de Parijsche academie 

 eene mededeeling had gedaan, betreffende eieren van Ornithorhynchus die door ze- 

 keren heer holmes gevonden waren, terwijl deze in Australië op de jacht was. Een 

 paar dezer eieren schijnen toen in het museum te Manchester geraakt te zijn , waar 

 zij eenige jaren later nog aanwezig waren. Volgens de toen door geopproy st. hilaire 

 gegeven beschrijving, gi-ootendeels ontleend aan een brief van professor R. E. grant 

 te Londen, hebben de eieren eene ellipsoidische gedaante, mei gelijke breedte aan 

 beide einden; hunne lengte bedroeg 1^/4 E. duim, hunne breedte O^/g duim. De 

 schaal vertoont uitwendig een fijn net van dunne kalkvezelljes. Het meest gelijken zij 

 op de eieren van sommige slangen. 



Intusschen had reeds meckel in 1826 de zogklieron bij de wijfjes van Onütho- 

 rhynchus ontdekt. Owen bevestigde de aanwezigheid dier deelen , ook bij Echidna. 

 En zoo bleef het nog altijd twijfelachtig of het in 1809 door lamakck in zijne 

 Zoölogie philosophique uitgesproken vermoeden , dat de Monolrcmen eierleggcndc dieren 

 zijn , juist was. 



Thans heeft zich dit volkomen bevestigd, want, volgens onlangs ontvangen be- 



