WETENSCHAPPELIJK BIJBLAU. 35 



011 bleek groen doorschijnend daai' beneden, wordt liet kneedbaar en anutrpli en 

 ondoorschijnend donkergeel daar boven. 



En nog een ander bcNvijs voor die oj)mei'kens\vaardige lexluurverandering en de 

 algeheele wijziging daardoor van alle eigenschappen der slof heeft KOilLl-tAUSCH ge- 

 leverd in Wledemann's Annalen XVH p. 642. Het geleidingsvermogen daarvan in 

 vloeibaren toestand is bij 700° grooter dan dat van het best geleidende verdunde 

 zwavelzuur. Eij het van daar tot 156" verkoelen en dus vastworden, vermindert dit 

 vermogen, zoodat het bij laatstgenoemde lempeiatuur ruim tweemalen kleiner is 

 geworden. Maar bij verdere verkoeling neemt het zeer snel ai', zoodat het twintig- 

 maal kleiner is bij 145,2°, dan bij 156°. 



Voor korten tijd hebben ook bellati en rümakesi de veranderingen onderzocht, 

 die de specifieke warmte van zilveriodied vertoont bij dezeltde tem[)eraturen en ook 

 deze aanmerkelijk verscliillend bevonden boven en beneden 150° (ƒ/ naovo Cimcnto 

 XIV). 



Een zorgvuldig bewerkt en vrij uitvoerig overzicht van al het boven slechts aan- 

 gestipte heeft BOUTY gegeven in het Journal de pliyüqae (2) III, p. 561. 



LN. 



Verbindingswarmte van knalgas. — a. witz heeft, met een bijzonder doel 

 deze op nieuw bepaald {Comptes rendiis IC ^ p. 187). andkews had vroeger daarvoor 

 33,81 gevonden, tiiomson 33,18, voN than 33,94. kSCUULLEK en whaeta 34,19 en 

 BEKTELOT een nog grootere waarde. Naar de methode van den laalsten met eenige 

 verbetei'ing — ongeveer 250 cI\P knalgas werden in een hollen bol van vernikkeld . 

 slaal tot ontploffing gebracht, terwijl die bol in een calorimeter was geplaatst — 

 vond WITZ uit één pVoevenreeks 34,138 en uit een tweede 34,184, dus van de vroe- 

 ger verkregene weinig afwijkende waai'dcn. Maar toen het knalgas met het dubbel 

 van zijn volume zuurstof was gemengd, was de verbrandingswarmte slechts 33,729 

 en toen die vermenging met zijn dubbel volume koolzuui' was geschied, slechts 33,394. 

 WITZ schrijft dit aan een , in beide gevallen , onvolkomen verbranding toe. 



LN. 



Ten bewijze dat het licht onzichtbaar is beveelt de Laterna inayica (XXIV 

 S 55) aan, een groot bekerglas op de experimenleerfafel te plaatsen en den licht- 

 kegel van een tooverlantaarn (Scioplikon) van boven af daarin te rellecteren. Mcüi 

 ziet daarin niets, zoolang dit glas met lucht of met zuiver water is gevuld; de be- 

 straling woidt eei'st zichtbaar als de lucht met rook (van verglimmend paj)icr) of 

 het water met eenige eetlepels melk is gemengd. LN. 



Doorschijnendheid van water. - Onder leiding van den heer l. sobet, hebben 

 de heeren Jl. J'ol en EI), sabkasin langs pliolographischi-ii weg de diepte ziteken 

 te bepalen waartoe hel daglicht in het water van het meer van Oenève doordringt. 



