46 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAl). 



DIERKUNDE. 



Oudste landdier. — De heer g. lenstrim zond aan de parijsche akademie oen 

 phothographie toe van een scorpioen , gevonden in de bovenste Siluiirlagen van het 

 eiland Gotland. Deze scorpioen beeft den naam van Palaenphoneus Nuncms ont- 

 vangen en komt in alle boofdpunten van het maaksel overeen met bedendaagsche 

 en gedurende bet steenkolen-tijdperk geleefd hebbende scorpioenen, alleen met uit- 

 zondering van de dikke, spitse vier paren borstpooten , welke die der larven van 

 andere Tracbeaten berinneren. [Compt. rendiis XCIX p 984-). • HG. 



Verwoestingen door de Phylloxera in Frankrijl<. — Door den voorzitter van 

 de kamer van koopbandel te Bordeaux , den heer lalland , is een verslag uitge- 

 bracht, waaruit men zich een denkbeeld kan vormen van de verwoestingen, die de 

 Pbylloxera tot dusver beeft aangericht. In 10 departementen waren tot 1 October 

 1882, van 871735 hectaren wijngaarden 612629 volkomen verwoest, en in 40 ge- 

 deeltelijk aangetaste departementen 151,170 van de 1,544,231 hectaren, te zamen 

 763,799 van de 2,415,986. Bij dit alles komen mi nog verder 642,978 aangetaste 

 hectaren, dus meer dan de helft van den vlakte-inhoud van alle fransche wijnbergen. 

 De tot dusver daaruit ontsproten finantiëele schade voor Frankrijk wordt op meer 

 dan 5 milliarden geschat, en Frankrijk is thans genoodzaakt voor 500 millioen francs 

 wijn en andere dranken in te voeren. Een zekeren troost biedt onder deze omstan- 

 digheden bet goede gevolg van het planten van Amerikaansche wijnstokken aan, 

 waarmede reeds 20000 hectaren bezet zijn. De door de regeering in Juli 1874 uit- 

 geloofde prijs van 300,000 francs voor een krachtig verdelgingsmiddel der Phyl- 

 loxera is nog niet toegekend geworden. {Hiimhold ^ ^lïirz, 1885 S. 131). D. L. 



Acariden in de veeren van vogels. — Prof. heller te Kiel maakte in 1879 

 opmerkzaam op deze acariden, en die, welke hij in de vederen van hoenders en 

 duiven had ontdekt, werden in 1882 door dr. c. nöRKER te Weenen afgebeeld en 

 besebreven onder den naam van Syrmgophüus bipectlnatïis. De heer E. L. teou- 

 ESSART heeft aan deze dieren onderzoekingen ingesteld en ze gevonden bij een groot 

 aantal vogels uit verschillenden wereldstreken , zoodat het geslacht Syringopbilus — 

 dat misschien verschillende soorten bevat — kosmopolitisch schijnt te zijn. Het ge- 

 slacht Picobia, in 1877 door dr. G. haller beschreven, en gevonden in bet sub- 

 cutane bindweefsel bij «en specht j(P/x'w.s ca'/??^s) , is onderscheiden van, doch nauw ver- 

 want aan Syringopbilus. Onder verdere verwijzing naar het oorspronkelijke, vermel- 

 den wij nog, dat Syringopbilus zich onderscheidt door een wormvorniig lichaam en 

 atrophie der pal pen , die niet beter ontwikkeld en gewapend zijn dan bij Sarcoptes; 

 dat deze dieren vooral huizen in de spoel van de vleugel- en staai'tpennen en dik- 

 wijls in de dekveeren der vleugels; dat de spoel, waarin zij zich bevinden, ondoor- 

 schijnend wordt en eindelijk niets meer bevat dan stof, dat onder 't mikroskoop 



