WKTENSCHAPPEIJJK IJl.) BLAD. 47 



blijkt te bestaan uit levende acavi , hunne afgelegde huiden , luinne faeces en overblijfselen 

 van de zoogenaamde ziel , waarmee ze zich voeden; eindelijk dat men die dieren ook 

 wel eens buiten de spoel en tusschen de vederen aantreft, vooral in den herfst, 

 wanneer zij de uitvallende vederen verlaten om zich in de jonge te nestelen. {Coiiipt. 

 rendus Tom. XCIX pag. 1130). d. l. 



Sidderrog. — Het is bekend dat sommige soorten van Sidderrog (Torpedo)^ of- 

 schoon het menigvuldigst in de Middellandsche Zee, toch ook builen deze en lot 

 aan de kusten van Engeland voorkomen. Onlangs is eene (Torpedo marmorata) bij 

 Porthleven in Cornwall gevangen, die oene lengte van S'/s voet en een gewicht van 

 55 pond had. Men heeft aan zijn staart een lijn vastgebonden, het dier in diep water 

 levend bewaard, en proeven daarmede genomen. Onder anderen zette iemand den voet een 

 oogenblik op den rug van het dier, en ontving dadelijk een heftigen schok. Eenc 

 met den visch in verbinding gebrachte elektrische klok werd duidelijk, doch slechts 

 voor korten tijd, in beweging gebracht {Humboldt^ Jan. 1885. S. 46). D. L. 



Verstand bij dieren. — De heer k. j. hauvey gibson schrijft aan het zoölogisch 

 laboratorium, behoorende tot University College te Liverpool, het volgende. 



Een jonge kanarievogel , die aan onze familie behoort, is gewoon van de thee- 

 tafel stukjes beschuit, koekjes en dergelijke te ontvangen. De hardheid van de be- 

 schuit was echter altijd een lastige hinderpaal voor den pikkenden vogel. Eens echter 

 toen men hem weder een stukje beschuit had gegeven, deed hij geen de minste 

 poging om het te breken, maar nam het eenvoudig in zijn bek, bracht het naar 

 het waterbakje, liet het daarin vallen en bewoog het met den bek in het water 

 rond, totdat het week genoeg geworden was om gegeten te worden. Sedert dien 

 tijd dompelt de vogel alle harde stoften, die hij voor eetbaar houdt, in het water. 

 Eenmaal beproefde hij hetzelfde met een klontje suiker, maar bevindende dat dit 

 wel allengs kleiner en kleiner, maar niet weeker werd, heeft hij dit sedert nooit 

 weer gedaan. 



Ook onze kat bood onlangs iets aan dat op redeneering gelijkt. Zij was moeder 

 geworden van eenige jonge katjes en voelde zich daarna blijkbaar iets ongesteld. Zij 

 liep onrustig door het huis rond, alsof zij iets zocht, altijd echler in de nabijheid 

 van het steenkolenhok. Men liet dit toen opzettelijk open staan. De kat trad er 

 dadelijk in en zocht tusschen de stukken rond , totdat zij er een had gevonden , dat 

 met pyriet overdekt was. Nu begon zij dit ijverig ie likken en keerde er later 

 herhaalde malen naar terug. Toen men echter op den grond eenige zwavel had ge- 

 strooid , gaf zij daaraan de voorkeur boven de pyriet en verkreeg door dat ge- 

 neesmiddel na eenigen tijd hare gewone gezondheid weder terug [yalurc, 2 Oci. 

 1884, p. 538). 'i^. 



