50 WETENSCHAPPÜLiJK BIJBLAD. 



Een, met hare as rechthoekig op dit vlak voor de lamp geplaatste lens werpt een 

 beeld der vlam op een wit scherm, dat als de lamp schommelt zich heen en weder 

 beweegt langs een horizontale lijn. Eigenlijk is dit een cirkelboog , maar door de slinger- 

 wijdte klein genoeg te nemen in verhouding tot de lengte des slingers, kan men de 

 kromming daarvan zoo gering maken als men wil. De lens is zelve aan een tweeden 

 slinger zoo bevestigd dat zij van dezen een op- en nedergaande beweging kan ver- 

 krijgen. Als dus de lamp stil hangt, dan zal door de beweging der lens het beeld 

 der vlam vertikaal op- en nedergaan, althans wanneer ook voor deze beweging de 

 bovengenoemde voorwaarde vervuld is. Slingeren lamp en lens beiden, dan verkrijgt 

 men de bekende figuren van wheatstone en lissajous , waarvan de bijzonderheden 

 hier gemakkelijker dan bij de meeste andere inrichtingen kunnen gedemonstreerd wor- 

 den, omdat men elk phasenverschil naar willekeur dadelijk kan voortbrengen. 



De inrichting ter verklaring naar hetzelfde beginsel van de verschijnselen der cir- 

 culairpolarisatie , met twee vaststaande lampen en vier gekleurde lenzen , is veel samen- 

 gestelder en zonder afbeelding niet wel te beschrijven. Daaromtrent moeten wij dus 

 naar bovengenoemde bron verwijzen. ln. 



Onderzoekingen over den klank der strijkinstrumenten. — Voor eenigen tijd 

 is te München door J. EITZ eene brochure van 88 pagina's in het licht gezonden, 

 het verslag behelzende van een uitgebreide proevenreeks over dit onderwerp (Unter- 

 suchungen Über die Zusammensefzung dei- Klange der Streichinstrumente). Voor 

 de theoretische geluidsleer is hierin niets nieuws te vinden, ja men zou kunnen be- 

 weren dat bijna al R's uitkomsten vooraf konden worden voorzien door de klankthe- 

 orie van DONDERS en helmholtz. Maar, eensdeels omdat die theorie daardoor zoo 

 volkomen wordt bevestigd en ten anderen om het muzikaal belang daarvan, meenen 

 wij hier de aandacht op dezen arbeid te mogen vestigen naar aanleiding van een 

 voor dat tijdschrift zeer uitvoerig referaat in Wiedemann's Beihlütter IX, S. 91. 



-LN. 



Elektrisch geieidingsvermogen van glas^ — Als aanvulling van het in vroegere 

 jaargangen van dit bijblad hierover medegedeelde, wijzen wij hier op de uitkomsten 

 van TH. en A, gray en J. j. dobbie {Pi'oceedings Royal Society XXXVI, p. 488). 

 Het opmerkelijkst daarin is wel de invloed der temperatuur. Met elke stijging van 

 8,5° tot 9° C. zagen zij in een glassoort het geleidingsvermogen zich verdubbelen. 

 In verschillende glassoorten vonden zij het in 't algemeen des te grooter, naarmate 

 hel loodgehalte en dus de dichtheid geringer en het natrongehalte grooter wareu. 



Voorbeelden : van eene glassoort met de dichtheid 3,141 , gehalte aan kiezelzuur 

 47,54 pet. en aan loodoxyd 40,557 pet. , was de specifieke geleidingsweerstand 4800.10^. 

 Van een andere, dichtheid 2,811, kiezelzuur 62,26 en loodoxyd 19,877 pet., bedroeg 

 die weerstand slechts 453.10^, LN. 



