54 WETENSCHAPPELIJK BI.JBLAU. 



METEOROLOGIE. 



Betrekkelijke menigvuldigheid van stormen in het Noordelijk halfrond. — 



Van wege het Signal Office te Wassington, staande onder het hoofdbestuur van 

 generaal "W. b. hazen, zijn dertien kaarten, vervaardigd door den sergeant J. P. 

 riNLEY, uitgegeven, waarin de loop der stormen, die van 1863 tot 1883 geheerscht 

 hebben in den gordel van 30 tot 40 breedtegraden, die de Vereenigde Staten , Canada, 

 den Atlantischen Oceaan, Europa, Noord-Afrika , oostwaarts tot in westelijk Siberië 

 omvat, graphisch is voorgesteld. Alleen in het tijdvak Januari 1876 tot Augustus 

 1881 hebben in dien gordel 2730 stormen of cyclonen plaats gehad, welker ge- 

 schiedenis in de kaarten kortelijk is weergegeven. Van die 2730 stormen begonnen 

 en eindigden in Amerika 413; 589 begonnen in Amerika en eindigden boven den 

 Atlantischen Oceaan; 190 begonnen in Amerika en kruisten den Atlantischen Oceaan 

 om hun einde in Europa te vinden; 655 begonnen boven den Atlantischen Oceaan 

 en eindigden in Europa; 491 begonnen en eindigden in Europa, en 66 begonnen 

 in Amerika en kruisten den Atlantischen Oceaan en ook Europa. De streken binnen 

 den genoemden gordel, waar stormen het veelvuldigst voorkomen, alsmede de tijden 

 des jaars waarin zij het meest heerschen , zijn in deze kaarten ook aangeduid. {Nature^ 

 29 Jan. 1885, p. 293). hg. 



Hoogte des dampkrings. — Den 29-i*^en Juli van het vorige jaar had de heer 

 PICTET gelegenheid een schitterend meteoor waar te nemen, dat den hemel met eeu 

 blauwgroen licht verlichtte en in langzame beweging van het zuid-oosten naar het 

 noord-westen naar den horizon afdaalde. Het verschijnsel was zoo in het oog vallend , 

 dat ook vele anderen buiten Génève het moesten hebben opgemerkt. Pictet vroeg 

 daarom in het Journal de Genève hem alle mededeelingen daaromtrent te zenden; 

 werkelijk bevonden zich daaronder een groot aantal, waaruit de baan en de hoogte 

 van het meteoor met voldoende nauwkeurigheid kon worden afgeleid. Daaruit bleek 

 dat de hoogte, waarop het meteoor het eerst boven verschillende plaatsen zichtbaar 

 was geworden , 500 tot 600 kilometer heeft bedragen. Verklaart men , zooals vrij 

 algemeen op goede gronden aangenomen wordt, het zichtbaar d. i. gloeiend worden 

 der meteoren door de samendrukking en wrijving die de bestanddeelen der meteoren 

 bij hunne intrede in onzen dampkring ondergaan, dan moet deze derhalve eene veel 

 grootere hoogte hebben dan men gewoonlijk aanneemt en minstens 600 kilometer 

 bedragen. Met ten gronde legging van de kintische gastheorie berekent pictet dat 

 de lucht daar zoo ijl is dat de gasmoleculen eene gemiddelde snelheid van 400 meters 

 in de seconde hebben {Archives des sciences phtjsiques et naturetles, XIT, p. 483). 



HG, 



