WETENSCHAPPELIJK B IJ BLAD. 



NATUURKUNDE. 



Aantrekking ti»9®chen vaste lichamen en de vaste bestanddeelen eener op- 

 lossing. — J. TiiouLET {Comptes rendus IC, p. 1072) heeft gevonden dat wanneer 

 men in eene oplossing vaste liciiamen in poedervorm brengt, b. v. kwarts in een 

 oplossing van Bariumchloried , deze laatste na eenigen tijd minder geconcentreerd 

 blijkt dan te voren. Een gedeelte van het zout is dus door de aantrekking van hot 

 kwarts aan de oplossing onttrokken. Bij eene zeer geconcentreerde oplossing bedroeg 

 het verschil meer dan 1 pet. van het oorspronkelijk gehalte; bij meer verdunde op- 

 lossing meer, tot 2 pet. Wit marmer en porceleinaarde , in een keukenzoutoplossing 

 gedompeld , brachten daarin dezelfde uitwerking te weeg. 



Brengt men kwarts- of glasstukjes van verschillende grootten in eene oplossing van 

 kaliumkwikiodied van geschikten concentratiegraad , dan drijven de grootere, terwijl 

 de kleine vrij snel zinken. Deze laatsten hebben namelijk in verhouding tot hun 

 gewicht een grootere oppervlakte, waarop de condensalie van een laag zoui van 

 voor allen dezelfde dikte geschiedt. 



Verdere bijzonderheden vindt men in hel bove, aangehaalde tijdscln-ifl en in 

 Wicdemann's Bcihlatter IX, S. 234. ln. 



Beweging van oplossingen door capillariteit. — I. r. lloyd {Chemical Acirs 

 LT , p. 51) bericht het volgende: Dompelt men in eene oplossing van Cupro- of 

 Ferrisulfaat het ondereinde van een vertikaal hangende reej) iilticcrpapier , dan .'ilijgl 

 het zout slechts tot een bepaalde hoogte daarin op, dochjiet oplossingsniiddei — hier 

 water — voel hooger, en de eerste is van het laatste door een scherp uilkomendo 



8 



