62 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Reuktoestel van Hepiolus humuli. — Bertka.u deelt mede, dat het mannetje 

 van dezen vlinder (ook Bomhyx humuli genaamd) het derde of laatste paar poolen 

 mist. In de plaats daarvan vindt men, gedragen door de basaal geleding, eene peer- 

 vormige plaat, uit welker verdiepte oppervlakte een dicht penseel van geelachtige 

 borstels oprijst. Keeds bij zw^akke vergrooting en zonder bijzondere toebereiding ziet 

 men in het binnenste van dezen rudimentairen poot groote, van kernen voorziene 

 kliercellen, die door de huid heen schijnen. Zij zijn fleschvormig en monden met 

 haren vernauwden hals uit in een huidporie, waaruit de met een kanaal doorboorde 

 gele borstels ontspringen. De inhoud der klieren is een zwak aromatisch riekende 

 aetherische olie van geelachtig groene kleur, die in droppels aan de spits der bor- 

 stels te voorschijn komt. Men vindt bovendien bij dezen toestel nog een beschuttings- 

 inrichting, bestaande uit een dunhuidig zakje aan weerszijde van den ^ersten achter- 

 lijfsring , waarin het dier steeds zijn vervormde achterste poolen tracht te verbw'gen. 

 Daar deze toestel slechts bij het mannetje gevonden wordt, kan omtrent de sexuele 

 beleekenis daarvan wel geen twijfel bestaan. {Humboldt , Mai 1885, S. 210.) 



D, L. 



Stinktoestel van Lacon murinus. — Dezelfde onderzoeker geeft ook eene mede- 

 deeling omtrent een tot afwering van vijanden dienend stink-orgaan bij den gewonen 

 springkever {Lacon of Elater murinus). Wanneer men in April of Mei zulk een 

 kever, onverschillig of het een mannetje of een wijfje is, onderzoekt, dan zal men 

 geen exemplaar vinden, bij hetwelk dit apparaat niet zichtbaar is aan den bovensten 

 halfring van het laatste achterlijfsegment, in de gedaante van een uitpuilend, kort, 

 hoornachtig doorschijnend worstje. De vorm van dit orgaan toont aan dat het eene 

 gecompliceerde huidklier is, en het scheidt een rolachtig stinkend vocht af. Met dit 

 orgaan is waarschijnlijk analoog de door F. muller bij de mannetjes van Danais 

 gijUipus en er'ippus beschreven uitstulpbare penseelen aan het einde van het achtste 

 achterlijfssegmenl van deze vlinders. {Humboldt , ibid.) D. l. 



AARDRIJKSKUNDE. 



Oorsprong van de Mississippi. — Kapitein william GLAziEii,een amerikaansch 

 zee-officier , vertrok in Juni 1881 met eene expeditie, opzettelijk uitgerust om de 

 plaats van dien oorsprong, waaromtrent nog altijd groote onzekerheid bestond, vast 

 te slellen. Volgens thans van hem door de Royal Geographical Society ontvangen 

 mcv^edeelingen, ging de expeditie in kano's langs het Lcech-meer naar het Itasca- 

 meei', dat men vroeger voor do plaats van oorsprong van de rivier hield. Vandaar 

 ging de expeditie, vergezeld van een ouden indischon gids, in zuidelijke richting, 

 en bereikte zoo een ander meer van aanmerkelijke grootte, hetwelk zonder eenigen 

 twijfel de ware oorsprong van de Mississippi is. Het is gelegen op 47°13'25" N.B, 



