WETENSCHAPPELIJK BIJBLAÜ. G7 



Nachtvorsten in het voorjaar. — Naar aanleiding van de wezenlijke tamp, die 

 in den nacht van 11 — 12 Mei 11. in eenige streken van Champagne aan den landbouw 

 door een hevige nachtvorst is veroorzaakt, behandelt jamin dit verschijnsel in het 

 Journal de physique (2) IV p. 245. De meteorologen hebben het steeds aan de ver- 

 koeling toegeschreven, die de bovenste lagen van den grond door warmteafsiraling 

 ondergaat en aangenomen dat deze gedurende de maanden April en Mei veel sterker 

 is dan op andere tijden. Maar waarom ? Sedert de onderzoekingen van tyndall en 

 anderen neemt men — men kan nu wel zeggen algemeen — aan , dat waterdamp 

 athermaan is voor warmtestralen van groote golflengte en het lag dus voor de hand 

 om de veel geringere hoeveelheid van dien damp, die in die maanden met de lucht 

 vermengd zou zijn, als oorzaak van die sterkere afstraling te beschouwen. Maar als 

 men uit bekende hygrometrische waarnemingen op verschillende tijden des jaars het 

 bestaan van zulk een aanmerkelijk verschil trachtte aan te toonen, dan — ook zelfs 

 wanneer men daarbij ook den vochtigheidstoestand van hoog gelegene luchtlagen , 

 dus zooveel mogelijk dien van den geheelen dampkring in aanmerking nam — ver- 

 kreeg men uitkomsten, waarvan de bewijskracht voor het minst zeer problematisch 

 was. Jamin toont aan dat dit aan niets anders is te wijten dan aan de verkeerde 

 wijze, waarop men tot nog toe dien toestand gewoon was te berekenen uit het 

 dauwpunt of uit den psychrometerstand. In dit Bijblad, bl. 18, hebben wij reeds zijn 

 betoog en zijne berekeningen aangaande dit onderwerp vermeld, en kunnen dus uu, 

 daarheen verwijzende, volstaan met te berichten dat jamin, door berekening van 

 het »hygrometrisch gehalte" der lucht op verschillende data en op verschillende 

 hoogten uit waarnemingen ran glaisher in een luchtballon, aangetoond heeft 

 dat de nachtvorsten in April en Mei uit werkelijk waargenomen hygrometrische 

 toestanden geheel voldoende kunnen worden verklaard. Voor bijzonderheden verwij- 

 zen wij naar bovengenoemde bron. LN. 



Elektrodynamometer van Bellati. — De heer j. w. giltay te Delft beschrijft 

 in Wiedemann's Annalen (2) XXV bl. 325 de inrichting welke hij aan dit werk- 

 tuig heeft gegeven. In beginsel komt die geheel overeen met de oorspronkelijke, 

 aangaande welke wij berichtten in dit Bijblad, 1884 bl. 67; maar zij wijkt daarvan 

 af in bijzonderheden, die allen ten doel hebben om de bruikbaarheid van het in- 

 strument te verhoogen. Hoezeer dit den vervaardiger gehikt is kan blijken uit zijne 

 proefnemingen en metingen, die hij uitvoerig beschrijft. Wij verwijzen dus hier met 

 genoegen belangstellenden naar bovengenoemde bron , om kennis te maken nu'i dezen 

 nieuwen arbeid van onzen verdienstelijken landgenoot. LN. 



Over den elektrischen geleidingsweerstand in zeer slechte geleiders liecfi 

 POUSSEREAU ( /oi«-wa/ de p/ujskjiie (2) IV, p. 189) de uitkomsten van een zeer uil- 

 gebreid onderzoek bekend gemaakt. Wij slippen daaruit enkele bijzonderheden aan, 

 den lezer overigens naar de genoemde bron verwijzend. Het in vele opzichten bc- 



