76 WETENSCHAPPELIJK BIJBLA.D. 



zichtbaar, van de plaats waar die even licht begint te geven tot in de zich afkoe- 

 lenden walm. De kleur van het door de vlam doorgelaten licht is de complementaire 

 van die van het teruggekaatste gedeelte. Beide vertoonen zich gepolariseerd voor 

 alle vlammen, wier licht een spectrum zonder donkere strepen geeft en dus van vaste 

 stof afstraalt. LN. 



Nieuwe inrichtingen van Nicolsohe prisma's. ^ Wie in dit onderwerp belang 

 stelt, kan in Wiedemann' s Beihlatter IX, S. 427 e. v. drie daarover handelende 

 vrij uitvoerige referaten vinden. Het eerste betreft een verbetering van ahkens 

 (Phüosophical Magazine (5) XIX p. 69), in het tweede wordt volgens madaït en 

 AHKENS die verbetering nader besproken , terwijl het derde uitvoerig de voordeden 

 uiteenzet, verkregen door een aanmerkelijk gewijzigde inrichting van bertrand. 



LN. 



SCHEIKUNDE. 



Transformatie van zwavel. — De heer gebnez had in 1884 eene mededeeling 

 aan de Académie des Sciences gedaan over dit verschijnsel. Prof. J. h. van 't hope 

 wijst nu in eene dergelijke mededeeling er op, dat de door gernez beschreven ver- 

 schijnselen het onderwerp zijn geweest van een arbeid van den heer L. E. eeicher, 

 reeds in Juli 1883 uitgegeven. (De temperatuur der allotropische verandering 

 van zwavel en haar afhankelijkheid van den druk)^ waarvan sedert in verschei- 

 den tijdschriften uittreksels zijn verschenen. Tevens bericht hij , dat de verschijnse- 

 len , die GERNEZ in eene latere mededeeling (Juni 1885) beschrijft, gedeeltelijk het onder- 

 werp waren van een onderzoek van den heer J. ruys {Receuil des travaux cJii- 

 miques des Paijs-Bas Février 1884), ingesteld gedurende de overwintering van de 

 Nederlandsche arktische expeditie {Compt rend. Tom C. pag. 1539.) 



D. L. 



Arsenicum In den bodem van begraafplaatsen. — De driejarige onderzoekin- 

 gen van de heeren sciilagdenhaufeer en garnier hebben dezen tot de volgende 

 slotsommen gebracht. Arsenicum bevindt zich in verschillende, soms groote hoeveel- 

 heid in onderscheidene terreinen in de Vogesen , vooral in de roode zandgronden, 

 en wel als ijzerarseniaat , dal in water bij gewone temperatuur volkomen onoplos- 

 baar is. Arsenicum , in welke verbinding ook , in water opgelost en in het labora- 

 torium in aanraking gebracht met eene kleiachtige kalk- en ijzerhoudende aarde, 

 verandert bij gewone temperatuur in onoplosbare, door de aarde terug gehouden 

 wordende verbindingen. Met de meest oplosbare arsenikverbindingen , in een zooda- 

 nigcn bodem ingevoerd en in de verschillende seizoenen aan den invloed van den 

 regen blootgesteld, gaal het evenzoo als in de laboratorium-proef, zoodat men op 



