WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 85 



bezocht, bleek het hem dat dit laatste Meer in vroegere lijden een veel aanzienlijker 

 omvang had gehad en in grootte niet voor het Huron-Meer behoefde onder te doen. 

 Hij kon de oude kustlijnen vervolgen tol op eene hoogte van 900 voet boven den 

 legenwoordigen waterspiegel. Aan dit thans verdwenen meer heeft men den naam 

 gegeven van Bonneville-Meer. De uitvoerige geschiedenis van dit meer kan m(!n 

 lezen in het Mei-nommer van The Geologlcal Magazine. 



De toepassing van bovenstaande redeneering op de Middellandsche Zee ligt voor 

 de hand. 



Aldaar is de verdamping aan de oppervlakte telken jare belangrijk meer dan de 

 wateraan voer en deze zee zoude dus langzamerhand in een kleine zout-zee moeten 

 veranderen, wanneer de door de Straat van Gibraltar naar binnen stroomende water- 

 massa het evenwicht niet herstelde. Een slechts geringe verheffing van den bodem 

 daar ter plaatse zoude tengevolge hebben dat de Middellandsche Zee in een of meerdere 

 zout-zeeën veranderde en zoude ook op het klimaat van Europa een belangrijken 

 invloed uitoefenen. Ook de Middellandsche Zee heeft niet altijd haar tegenwoordige 

 gedaante gehad ; ook voor haar heeft een periode van uitdroging bestaan. Dat 

 vroeger Africa en Europa met elkander verbanden wsren, wordt o. a. bewezen door 

 de talrijke diervormen, die beide werelddeelen in de kuststreken gemeen hebben. 

 {Natur/orsche?' ., XVII] jaargang, No. 31.) hg. 



DIERKUNDE. 



De temperatuur der Monotremata. — Zooals bekend is hebben de zoogdieren 

 een temperatuur, die gelijk of nagenoeg gelijk is aan die van den mensch. Miklucho- 

 MACLAY heeft onlangs aangetoond dat de Monotremata te dien opzichte een uitzonde- 

 ring maken. 



Volgens hem bedraagt de warmtegraad van het lichaam van Echidna hijstrix 

 slechts 28=" C. ; bij Ornithorynchus paradoxus was zij nog lager en bedroeg zij 

 slechts 25,2° C. {Proceedings of the Linnean Society of New South Wales, vol. IX, 

 bl. 1204.) HG. 



PHYSIOLOGIE. 



Proeven op een onthoofden. — De heeren r. kegnakü en p. love zijn in de 

 gelegenheid geweest proeven te nemen op een onthoofden, onmiddellijk nadat het 

 hoofd van den romp gescheiden was. Hel eerste waargenomen verschijnsel was vol- 

 strekte samentrekking van al de spieren van den romp tnet volkomen onbewegelijk- 

 heid. Het gelaat had eene kalme uitdrukking zonder eenige de minste s[)ierbeweging, 

 doch de oogleden waren krampachtig gesloten. Deze toestand duurde 2 i\ 3 njinut«n. 

 Geen de minste reflexen konden worden opgewekt, behalve cenc geringe der iris 



