90 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



bij 0° C 0,0000503 bij 50° C 0,0000397 



» 10° » 470 * 60° » 389 



» 30° » 445 » 70°» 390 



» 30°» 425 » 80°» 396 



» 40° » 409 » 90° » 403 



bij 100° C 0,0000410 



Die samendrukbaai'heid neemt dus af van 0° tot 60° om van daar af weder toe 

 te nemen, zoodat zij bij 100° vrij juist even groot is als bij 40°. 



Voor ethylalcohol hebben pagliani en palazzo een samendrukbaarheid gevon- 

 den , die van 0° af aanhoudend toeneemt. A^oor mengsels van deze met water vonden 

 zij o. a. het volgende. 



Kleine hoeveelheden alcohol in het water verminderen de samendrukbaarheid daar- 

 van. Mengsels, die iets minder dan 38 pet. alcohol bevatten hebben tot 30° en die 

 welke 50 pet. bevatten reeds bij 0° een samendrukkingscoefficient, kleiner dan die 

 van water op dezelfde temperatuur. 



Mengsels, die minder dan 19 pet. alcohol bevatten, vertoonen evenals het water 

 eene met de temperatuur afnemende samendrukbaarheid , tot een zeker minimum bij 

 eene temperatuur die van het gehalte afhangt, maar altijd lager is dan die van 

 het water. Voor een alcoholgehalte van ,19,67 pet. ligt die temperatuur reeds be- 

 neden 0° {Atti delle R. Accademia delle Scienze di Torino XIX en daaruit Journal 

 de physique (3) IV, p. 371). ln. 



Eiektropseudolyse. — Zoo als bekend is, kunnen zelfs de zwakste elektromo- 

 torische krachten de platina-elektroden van een voltameter polariseren. Tommasi 

 {Bulletin de la sociétc chimique XXXXIII, p. 418) meent nu dat hierbij geen 

 eigenlijke elektrolyse kan optreden, zoodra de elektromotorische kracht kleiner is 

 dan die, welke met 69 calorien overeenkomt. Hij slaat dus voor dit verschijnsel den 

 naam van eiektropseudolyse voor. De kwestie is zeker een nader onderzoek waard. 



LN. 



Overgangswederstand. — Gore {Proceedings Royal Society of London^ 3 

 Maart 1885) meent het bestaan van zulk een wederstand, nevens de polarisatie, 

 nogmaals buiten twijfel te hebben gesteld. Hij vond dat deze afhangt van den aard 

 van het metaal der elektroden en van de vraag of die van een bepaald metaal als 

 anode of als kathode dient (hetgeen toch naar een chemwche werking heenwijst. 

 Reft) en verder van den aard , de concentratiegraad en de temperatuur der oplos- 

 singen. Ook is hij meestal het grootst aan de kathode en met toenemende stroom- 

 stcrkte wordt hij kleiner. Bij gebruik van eene groote kathode tegenover een kleine 

 aned(! is hij meestal grooter dan omgekeerd. I'N. 



