WETENSCHAPPELIJK 'BIJBLAD. 91 



Geislerbuizen. — Neesen {Verhandlungen der P/iysikalische Gesellschaft in 

 Berlin 1885 , p. 17) heeft gevonden dat men , om een bepaalden boogen verdiin- 

 ningsgraad in zulk een buis te bereiken, veel langer pompen moet. als gedurende 

 dit pompen de vonkenstroom in de buis overgaat, dan wanneer dit niet het geval 

 is. Daarbij ontstaat een zwarte aanslag op den wand van den glazen bol, die de alumi- 

 niiim-elektroden omgeeft, welke aan de lucht blootgesteld verdwijnt. De werking der 

 vonken bestaat dus hoogst waarschijnlijk in een ontleding van organische stoffen, 

 die in de lucht aanwezig zijn. Er werd hierbij een vetvrije pomp gebezigd. 



LN. 



SCHEIKUNDE. 



De zoogenaamd allotropische toestanden van arseentrioxyde. — Hoewel 

 KRüGER, ROSÉ e. a. rceds op den invloed van den waterdamp op de langzame ver- 

 andering van amorph in kristallijn arseentrioxyde gewezen hadden, wordt deze ver- 

 andering gewoonlijk op ééne lijn gesteld met den overgang van de verschillende 

 allotropische toestanden van zwavel in elkander. Clemens winkler heeft de betee- 

 kenis van de aanwezigheid van waterdamp thans helder in het licht gesteld. Immers 

 gedurende ruim twee jaren bleef glasachtig arseentrioxyde volkomen onveranderd , 

 wanneer het in het luchtledig of in droge gassen (lucht, waterstof, koolzuur) werd 

 bewaard. Was het binnen een exsiccator geplaatst, waarin de lucht door middel van 

 phosphorpentoxyde van den waterdamp werd beroofd, dan was de verandering uiterst 

 gering; iets sterker was zij in door zwavelzuur of chloorcalcium gedroogde lucht; 

 in met waterdamp verzadigde lucht geschiedde zij sneller dan in gewone lucht. Winkler 

 stelt zich voor, dat het amorphe arseentrioxyde waterdamp op zich verdicht, en in 

 het gevormde water opgelost wordt; het kristallijne arseentrioxyde, hetwelk minder 

 oplosbaar is dan het amorphe, scheidt zich uit de oplossing af, waarin dan weder 

 een weinig van het amorphe opgenomen wordt. 



Het gewicht van het arseentrioxyde, grooter geworden door de opname van water- 

 damp, kon echter in een exsiccator met phosphorpentoxyde niet weder tot het oor- 

 spronkelijke teruggebracht worden. 



De verandering van het glasachtige, amorphe arseentrioxyde in een ondoorschijnende 

 massa, die bij verwarming o. a. door regnault werd opgemerkt, beschouwt clkmens 

 WINKLER als een verschijnsel van anderen aard. {Journal für praklische Chemie 

 XXXI, 247). I). v. c. 



AARDKUNDE. 



De stroomrichting der gletschers. — Na in ecne beschrijving te zijn geiredcu 

 van vijf (juaternaire glclschers , van ecne gemiddelde lengte van acht mijlen, die 



