16 Gentianeae, Juss. 



Rationes familiae dividendae. 



Tribum Menyanthidearum leviori jam examini natura 

 administrat, quoniam in ceteris Gentianeis statio emersa 

 ideoque seminis maturi epidermis lignosa non observantur, 

 quibus accedit aestivationis indoles. Aliae familiae sectio- 

 nes et habitu et rationibus geographicis consideratis etiam 

 mox in oculos cadunt, quamquam difficilius characteribus 

 circumscribuntur. Capsulae structuram, unicum hucusque 

 ad hunc finem propositum typum , simillima genera e. c. 

 Exadenum et Opheliam, Schuebleriam et Erythraeam divel- 

 lere, alienissima e. c. Prepusam et Cicendiam confundere, 

 etiam enumeratione generum artificiali in dissertatione pro- 

 posita probatur. Itaque consociatis generibus affinibus, 

 quum diu frustra characteres unicuique tribui essentiales 

 quaesivissem, primum structura antherarum in Chironieis 

 sat grave discrimen praebere videbatur, connectivo in ce- 

 teris omnibus eminente, in his obliterato, anthera etiam 

 multo diutius et magis conspicue ob valvas loculorum invo- 

 lutas quadriloculari : deinde ex inflorescentia Hippieas 

 Erythraeaceas a Swertieis didici discernere. Fosthac in 

 Hippio et Coutoubea semina a placenta communi per funi- 

 culos breves filiformes vidi distincta : qui character tamen, 

 quum cl. de Martius in Schultesia quadam similem se ob- 

 servasse scripsit apparatum, fortasse minoris momenti est. 

 Denique stylum aut persistentem et tum saepe subnullum 

 aut ab ovario distinctum et deciduum ad tribus artificialiter 

 cohibendas bene adhiberi posse, mihi persuasum est nec 

 in his formas transitorias observavi: verum Lisyanthearum 

 quaedam genera, mihi nondum satis nota, forsan aliquando 

 alium locum obtinebunt. Tribubus tali modo adoptatis ob- 

 servandum est, naturalissimas videri sectiones Menyanthi- 

 dearum et Swertiearum, quae ex geographicis rationibus 

 etiam bene definitae sint: Chironieas vero per Sabbatiam 

 gentianoidem EIJ. cum Chloreis conjungi, ceteras quoque 

 tribus inter se haud ita bene quam illas esse circum- 

 scriptas. 



Genera distinxit Linnaeus primum quinque : Chiro- 

 niam, Exacum , Gentianam , Swertiam et Menyanthidem, 

 postea admissa quoque Chlora : quae ut dislinguantur prae- 

 cipue numerum partium adhibuit, qua in re diu scriptores 

 perseverabant Gentianeasque omnes fere tetrandras Exaco 

 adnumerare solebant. Ut in unaquaque familia, et habitu 

 et characterum constantia comparatis, generum definitio- 



