Character familiae naturalis. 9 



eodem modo flore terminatos ramuli et sic porro. Talis 

 est Erythraeacearum inflorescentia, a qua tantum Canscora 

 Schultesii singulari modo recedit, partim quoque Ery- 

 thracae sectio Spicaria. Ceterum inflorescentiae dichoto- 

 mae typus tam simplex est, ut modificationes fere nullas 

 exhibeat: hinc gemmae terminales abortu desunt, hinc ex 

 foliis ternis rami quoque terni evolvuntur. 



2) I. racemif or mis. Fiorum caulinorum formatio 

 praecipue viget: caulis per plura internodia producitur, ex 

 axillis ramos eosque caule breviores profert, donec, ubi 

 ramificatio desinit, gemma terminetur: itaque ramorum 

 inflorescentiae caulinam haud adtingunt 1. non excedunt ; 

 pedunculi quidem ex summa axilla orti florem terminalem 

 superare possunt neque vero rami naturam prae se ferunt, 

 verum simplices sunt et uniflori. Talis est Swertiearum 

 inflorescentia , quae inflorescentiis centripetis , inprimis 

 illis, quarum rami centrifuge evolvuntur, e. c. in Labiatis, 

 tam analoga est, ut ejus genera in his omnia repetantur nec 

 nisi circumspecte observata evolutionis periodo distinguan- 

 tur : ita caulis uniflorus in plerisque Gentianis caespitose 

 crescentibus , cyma racemiformis in Menyanthide, umbel- 

 laeformis in Haleniis, abbreviati vero pedicelli, quibus 

 spica- et capituiiim oriuntur, rarius obveniunt. Nonnun- 

 quam cymae ejusmodi axillares ex imo cymae pedunculo 

 ramos eosque inaequales 1. pedicellos simplices 1. pedun- 

 culos plurifloros emittunt, ut in G. lutea L. : cujus in- 

 florescentiam cl. Roeper apud Meissner (DC. Organogra- 

 phie Ueb. 1. p. 374) ex gemmarum accessoriarum theoria 

 interpretatus est: et recte quidem ut videtur, quia ramus 

 secundarius serius evolutus folio florali caret. 



Jam vero Hippieae et pleraeque Menyanthideae a fa- 

 miliae inflorescentiae typo recedunt floribus inferioribus 

 praecocioribus, caule non terminato ac in Coutoubea ra- 

 cemum aut spicam , in Hippio inflorescentiam axillarem 

 praebente, dein in Limnanthemo umbellam: etiam in Hip- 

 pio gemmae plures in eadem axilla partim accessoriae esse 

 videntur. Ceterum inflorescentia axillaris a centripeta vul- 

 gatiori tantum foliorum floralium evolutione discrepat: nam 

 et capitula axillaria centripete evolvuntur. Itaque ut, quae 

 inflorescentiae genera familiis nonnullis essentialia esse 

 videntur, enumerem, has diversitates inprimis distinguen- 

 das esse puto: 1) I. centrifuga dichotoma ; 2) I. centri- 

 fuga racemiformis ; 3) I. centripeta , ramis centrifugis ; 

 4) I. centripeta racemosa; 5) I. centripeta axillaris. Spica 



