Character familiae naturalis. 5 



Folia vaginantica, plerumque marcescentia , in 

 paucissimis Lisyantheis basi articulata ; sessilia 1. rarius 

 petiolata; saepiu» palmatinervia; simplicia, in- 

 tegra, in Menyanthide ad basin trisecta; 1. integerrima, 

 1. sub lente serrulata , 1. in Menyanthideis nonnunquam 

 crenata; exstipulata; opposita, rarius verticillata, 

 paribus nunc decussatis, nunc ex indeterminata lege tortis, 

 rarius bifariam positis, in Menyanthideis, Swertia et Cen- 

 taurella hinc, praecipue inferiora, alterna ; ima saepius 

 majora, magis conferta, floralia minuta, rarissime omnia 

 in squamulas reducta. Glandulae epiphyllae in Gentiana 

 squarrosa et Limnanthemis plerisque demum in squamulas 

 transmutatae ; viscositas Chironiae sectionis et Ixanthi an 

 per totius epidermidis secretionem producta? puncta folio- 

 rum Chironiae peduncularis ex quo organo pendent? 



Pili rarissime obvii, Fraserae albicauli characte- 

 ristici, lusu hinc enascentes, lymphatici simplices in Cyanis 

 Americanis quibusdam fere typici, ubi adsunt rigidiusculi, 

 in organis reproductivis quam in vegetativis frequentiores. 



Succus aqueus, resinosus in Tachia ; lacteus haud 

 obvius. Sapor omnibus plus minus amarus, e principio 

 proprio, Gentianino, fixo, indififerenti, in aqua haud solu- 

 bili, toti ut videtur familiae essentiali pendens. Odor. 

 nullus, nec olei aetherei secretio observata. 



JF ragment» iiaorpliologiea» 



Quae sequuntur observationes alio loco amplius ex- 

 ponendae , quamquam brevitas , Gentianeis concedenda, 

 abnuit, has tamen ad illustrandum familiae characterem 

 introducendasque affinitates non potui quin adjiciam, ne 

 notae quaedam, quas in dissertatione de familiae morphosi 

 proponere ausus eram , nunc autem sustinui, vel novas 

 addidi, omni ratione destitutae esse videantur. 



I. De nodo caulino. 



Quo familiae nodorum indoles melius intelligatur, 

 fibrarum per internodia Gentianae luteae L. decursum ex- 

 ponam. Atque primum quidem de terminis haec moneo: 

 nodus est locus, ubi librae ex caule herbaceo ad folium 

 ejusque gemmam axillarem transeunt: in trunco vero lignoso 

 dicotyledoneo nec nodi sunt nec gemmae eadem est origo. 



