Praejatio. V n 



ipsis carpophyllis ortas esse docet: termino vero 

 isto, ut placentas marginales ab iis, quae per car- 

 pophylli faciem dispersae sunt, distinguerem, usus 

 eram. De membrana vero intracalycina, cui magna 

 est in Swertieis dignitas systematica, cpidermidem 

 liberam esse statui, ne quis membranam qua sepala 

 jungantur et processum tori inter calycem et corol- 

 lam situm (qualis est Chironiae frutescenti) a me 

 confundi censeret. 



Restat, ut nonnulla de libri ratione scribam. 

 Licet jam studium plantarum physiologicum cum 

 systematico tam arcte conjungatur, ut vix absque 

 detrimento alterius utrius disjungi queant, tamen 

 non integram monographiam molitus systematici 

 Gentianearum codicis ambitum circumscribere vo- 

 lui : nec tantum nova afferre, sed etiam cognita 

 eadem ratione digerere, ornnia ex natura describere, 

 characteres comparare, inde affinitates cligere. Cui 

 inutile videtur, notissimas species denuo depingi, 

 ignoscat scriptori quum primum inccdit: nam quo- 

 modo fidem novis habere potest nisi ex cognitis? 

 Ceterum brevitati operam dedi, quo ea quae de 

 characteribus familiae, tribuum, generum valerent, 

 non amplius in singulis quibusque repeterentur: 

 nam ex illis, quaecunque imiverso valore carebant, 

 sedulo exclusi: characteres enim majorum ordinum 

 semper plenis specierum descriptionibus comparatis 

 pedetentim colligebantur. Ita in adumbrationibus 

 quoque characteres diagnosium distinctivos omisi, 

 qua methodo effectum est, ut ipsa adumbratio prae- 

 cipue partium mensuras sisteret, quae ut habitum 

 magis quam cetera definiunt, ita a zoologis multo 

 majoris aestimantur quam a botanicis. Descriptio- 

 nes vero illas primarias, ex quibus omnia systema- 

 tice condita sunt, plerumque multorum speciminum 

 comparatione formare potuij tantum ubi non ipse 

 vidi, ut plenior essem, ex iconibus scriptisve alio- 



