136 Erfahraeaceae. 



deciduus , stigmatibus variis (eorum lorma saepe ludit, 

 corollae color uunquam). Capsula unilocularis , I. seini- 

 Lilocularis, placentis spongiosis parietalibus, I. rarius unica 

 centrali libera bilocularis. Semina placentis immersa. — 

 Incolac planitierum utriusque zonac temperatae, paucae in 

 tropicis — Amaritics non magna. 



Ilabitus. Herbaceae annuae, rarius percnnes, ple- 

 rumque spithameae-uncialcs, graciles, caulc dichotomo, 

 ramis florem terminalem caulis superantibus. FJoics late. 

 rales plerumque foliis lloralibus suffuiti. Coroila xanthina! 

 tantum solis lumine aperta. 



Affinitates. Cicendia proxima Sarothrae Hyperici- 

 nearum. Nec afiinitas cum Primulaceis quibusdam negli- 

 genda , Sebaea ctiam placentam centralem a valvulis sepa- 

 ratam imitante. — Inter Gentianeas Centaurellac habitus 

 Cicendiae accedit, tamen ramiiicationis indole, ut omnes 

 Swertieae , diversissima , tum corollae marcescentia et 

 capsulae structura; tum Hippion proximum, etiarn corolla 

 supra capsulam torta, inilorescentia ac ramiiicatione maxime 

 diversum; cf. etiam Chloreas. 



XI. Erythraea Ren. (Spec. 77. t. 76). 

 (Gentiana L. — Cliironia W. — Hippoccntaurca Schult. — ) 



Char. gen. Flos 5 , 4merus. Sepala sublibera. Co- 

 rolla infundibuliformis. Antherae erectae, spirales. Stigma 

 bilamellatum aut indivisum. Capsula unilocularis 1. semi- 

 bilocularis. — Corollae tubus demum papyraceus, ruptilis; 

 lobi demum torti , latiusculi , obtusiusculi, tubo saepius 

 duplo breviorcs. Genitalia exserta. Fojia connato-sessilia, 

 obtusiuscula. Caulis subangulatus. ■ — Genus per Europam 

 mediam et Floram mediterraneam inprimis dispcrsum, re- 

 praesentatur etiam in Asia et boreali et tropica subtropica- 

 que , in Africa tropica et subtropica boreali, in America 

 boreali et Australia subtropica. 



Sect. I. Euerythraea. Corolla rosea, rarius alba. 

 Stylus integer, stigmatis lamellis ovalibus 1. globosis (stigma 

 2globosum : forma in sectione variabilis). Inilorescentia 

 multoties dichotoma, iloribus pedicellatis. — Pace aliorum 

 sententiae, calycis longitudo rclativa optimos ad distinguen- 

 das sat variabiles species characteres praebet, si quidem 

 tempus evolutionis rite consideras ; etsi calyx ante anthesin 

 longior, post anthesin iterum longior est, tamen sub anthesi 

 non mutatur. — 



