240 Swertieae. 



Ic. Barr. 510. f. 2. (Transitus ad formam 



Adumbr. «. Caulis gracilis, strictiusculus, % — 

 iy 9 pedalis crecto -ramosus 1. subsimplex. Folia uncialia, 

 internodiis breviora, margine ad lentem serrulata. Cyma 

 racemiformis, modo rariflora, modo composita tenuemque 

 thyrsum eflformans. Calycis lobi obtusi tubum aequan- 

 tes , corollae tubo vix duplo' breviores. Corollae coe- 

 ruleae tubus obconicus , lobi elliptico - lanceolati tubo 

 subduplo breviores. Stamina tubum subaequantes. 



Lusus. Species variabilis ex forma foliorum, lon- 

 gitudine calycis formaque loborum, numero floris parlium 

 1. 5 1. 4naris, ramificationis indole, inflorescentia a pa- 

 niculata ad unifloram et subaxiilarem , etiam corollae 

 colore hinc albido. Caulis hinc basi surculos subunifloros 

 subdecumbentes emittit (Scotia). — Caulis nudiusculus 

 apice nutans , foliis vix semiuncialibus obtusiusculis an- 

 gustis; cymis axillaribus paucifloris stricte patentibus 

 (Lapidosa reg. Baicalensis). — Ceterum vix limites inter 

 varietates : fi tamen magis constans. 



Obs. Historiae hujus stirpis , cujus synonymiam 

 cl. Reichenbach inprimis bene interpretatus est, sequen- 

 tia inservient ad cognitionem; G. Amarella in Suecia 

 multo frequentior, quam G. germanica, si quidem haec 

 revera in Suecia occurrit, quod valde adhuc dubito; Lin- 

 naeo haec haud nota aut non distincta, illa vero ubique 

 obvia; Ehrhartus quoque G. Amarellam cum Linnaeo 

 legerat, ita ut Hanoveram reversus , quum primum G. 

 germanicam vidisset, hanc G. criticam vocaret. Quod 

 nomen antiquissimum Willdenowiano subsituendum esset, 

 nisi specimina Ehrhartiana formam rariorem minorem, 

 ovario tamen stipidato, praeberent; ejus speeimina sunt 

 identica! cum Smithii icone Engl. Bot. 236, quae errore 

 Smilhii pro G. Amarella L. herb. pronuntiata ac contra 

 naturam ovario sessili delineata est: est autem ipsa G. 

 germanica. Dicson autem, hac in re accuratior, G. pra- 

 tensem Fr. in herbario Linn. ut G. Atnarellam exstare, 

 probavit, ac ipse Smithius , erroris sui demum certior 

 factuSj in litteris ad Panzerum a. 1822 scriptis (Flora 

 1830. p. 529) G. Germanicam a G. Amarella L. diversam 

 statuit. Cl. Hooker autem utramque speciem haud satis 

 distinctam putabat, itaque iterum G. germanicae iconem 

 G. Amarellac nomine dcsignabat: quibus conjungendis 

 alii quoque innuunt, ego non , quum nec formas transi- 



