609 



h. n. Par. 1792. p. 10., brevitcr desiripta et a Caiidol- 

 loo nuper in Prodi'. IX. p, 214. Tabebuiae provisorle ad- 

 uiiincrala, cujus autem generls cliaracteribus, quales ipse 

 cel, auctor I. c. conciiina?it, plura in hac specie ropnguaut. 

 Absque fruclus cognitione hacc iit plnres hiijiis ordiiiis cives, 

 recte ordinari nou polest. — In sp. nuper aiceptis folia re- 

 vera cirrho filiformi longiusculo instructa reperi, Bracteae 

 luauifesto adsiint, sed valde fiigaccs, quare forsan cl. DC. 

 inQ. ebracteatam dixit. 



Crescit prope pl. ßergendaal, m. Sept. „Scaudens, U. 

 atroviolaceis." 



2. Callichlaviijs riparia (I. c. p. 254,). Sjnoujraou I. c, 

 adjectum Tabebuiae latifoliae DC. (Prodr. IX. p. 213.) ex- 

 cludendum vidctur cum ex obscrvatioue cl. Alph. DeCao- 

 dolle haec di versa sit a Bignonia latifolia Rieh., quacurn 

 Splitg. eara conjunxerat. 



3. Bignonia Fockeana Miq. Glabra praeter iuüorescen- 

 tiam tenerrime puberulara, foliis oppositis Jongiuscule pctio- 

 latis bifoliolatis , cirrho apice bifido, petiohilis petiolo 1/2 

 brevioribus, foliolis ovato- vel lanceolato -elliplicis longo 

 acuminatis raucronatis, basi obtnsis vel rarius acutis, coria- 

 ceo-membrauaceis subtiis pallidis costulisque utrinque 4 — 5 

 pertensis , raceinis axillaribns et terininalibus folium circiter 

 aeqnantibns , pedicclüs oppositis bracteisque üneari-lanceo- 

 latis puberulisj calyce subcarapanulato 4- vel 8ub-5-lobo- 

 deutato, lobis rotnndatis subapiculatis, duabus posticis latio- 

 ribus corollae tubo brevi calycem aequante, capsnia longis- 

 sima lineari plana membranacea. 



Crescit culta in horto prope Paramaribo, sed verisiniilitcr 

 indigena. 



Habitu Dolichandram Fenzlianam referens, sed ex 

 fracto in hac adhnc incognito , certe Bignoniae generls, 



18r Bd. 5s Heft. 39 



