67 



I. Alioriiin placita. 



Major est appcndicuin omnium similltudo, quam quae 

 diligentius intuentein cfFagere diu potuisset, Itaque omuem 

 appendicem aut foliiim esse aut folii metamorphosiu ^ priiuum 

 jaiu Linnaeus perspexit. Putavit vero ille , ad florera pro- 

 duceudum folia, quae in sexennium esseot pracparata, uiio 

 anuo quasi anticipari, simulque proferri, Quare e diversis, 

 quae caulem cotapouuut, stratis eorum deduxit originem, ita 

 irt prirai anni folia seu folia vera, et secuudi seu bracteas, 

 et tertii sive calycis sepala e cortice prodire, quarti vero 

 auni folia seu petala e libro, quiuti sive stamiua e üguo, 

 sexti deuique sive carpella c raedulla nasci existimaret. Etsi 

 igitur non ipsam perspexerit origiuenij sirnilitudinem certe 

 foliacearum partium recte cognovit. 



Seculus est eum celeberrimus Goethe, qui siraili qua- 

 dam ratioue, cxternam tantum inluitus speciem, simillimas 

 esse atque inter se cognatas cuuctas appendices, aliamque 

 oriri ex alia, vel folium quoddam primitivura gradatiiu in 

 diversissiinas illas formas quasi mutari, exposuit. 



Quam quidem doctriuam, postquam illi viri sua uterque 

 rntione constituerunt^ quamquam multi hucusqne refutarunt, 

 plurimi tarnen nostrae aetatis botanici et acceperunt et gra- 

 vissimis argumentig comprobaverunt. Quaravis vero inter 

 oranes fere constet, pluriraas plantarum partes, ut pistilla, 

 stamiua j petala, sepala, bracteas, nihil omniuo esse nisi 

 mutata folia, tamen id ipsum folium, quid sit, quomodo oria- 

 tur, quibus indiciis a caule differat, minus apertum est, Pro- 

 priam folii naturam in eo tantum omnes posueruut, quod 

 sit axis appendix. 



5* 



