68 . 



Longuni vero est et a oostro proposito alicnum, omninm, 

 qiii ab ill!s Liiinaei tcraporiljus hac in re elaboravcrint, 

 varias perlustrare scntentias, praesertira qunm, qnaravis sin- 

 giilis in rebus, snam qnisquc rationem secuti, qnodammodo 

 diffcrant, omuino tarnen hac nna omnes nitantur conjectala 

 doctrinaj axeni et appendices diversa vel etiam opposita ro- 

 praesentarc organornm systeraata. Nostris vero temporibns 

 prae ceteris excellentissimus Seh leiden^) hanc scntentiam 

 exposuit. Qui qnidem sie fore disserit: nbique se vidisse, 

 axera adesse, priiisquam folia nascanlnr, et ea semper snb 

 axis vertlce ex ejus latere prodire, neqne id minus in quavis 

 gemmiila, quam in ipso embrjone, esse apertum. Erabryo- 

 nem enim pfius conformem esse et cyliudraceum, dcinde snb 

 apice tubercula quaedam emitti, aut duo opposita^ aut unnm 

 tantum circulare, futurorura foliorum quasi gerraina, paulla- 

 tiraque ea in folii formam augeri. Prius igitur esse centrale 

 illud, quod cetera ferat, Organum, sive axera dicis sive cau- 

 lem , posteriora ubique, quae ex illo oriantur, folia. Crescere 

 axem in infinitum atque augeri, appendices esse et forma et 

 increraento definitas. 



Eodem fere modo, quo Schieiden, foliorum originera, 

 omissis ceteris , Eugenius a Merckl i n *'**) explicat. Aeque 

 enim folium iiasci doret post axera, quippc qui ubique sit 

 prior. Attaraen, rc aocuralissirae observala, neque in gcra- 

 mis quibusdam, uequc in cmbryonc ullum axem supra coly- 

 ledoues vel folia, nisi punctum quoddara in cogitatioue potius 

 quam in ipsa natura positura se aniraadvcrtissc, ipse idem 

 confitetur. 



■'O Schieiden, Grundziige der wissenschaftlichen Botanik. 



'■'*) E. V. Merck 1 in, zur Entwickeluiigsgcschichtc der Blatt- 

 gestalten. 



