71 



|»eriodicc tma cum foliis ejus articulos iti.ü,ni, nifiil(]He cum 

 esse, uisi quoddam e foliis vel compositum vcl producüim 

 vel contiaaatum. 



Quam vero thcoriara, a Wolffio primo ox snmrao ver- 

 tice crescenle propositam, nemo clarius cxpllcare potuissel, 

 quam Erneslus Meyer*), si, qiiod extenio jatu adspeclii 

 judicaverat, observata quoque approbasset structura auatomi- 

 ca. Nilitur cnim et ille ea tbeoria, qua planta „Universum 

 esse folium" praedicatur. Quum vero vocis ejus uotionem 

 et vim ita amplificet, ut folii nomine uou solum laminam, 

 quam diciint, et petiolnro, sed etiara caulis partera amplecla- 

 tur, totum hoc snae rationis folium in Ires omnino dividit 

 partes: 1) nodum, 2) partem connatam , 3) partera liberatn 

 seu folium strictiore seusu dictum. Propriara folii formara, 

 quippe quac, aequali in oranes partes iucremento, necessario 

 circularis sit, infnndibulo comparat, cujus limbus oblique 

 discedens liberam parfera, fistulosus vero truncus connatam 

 constituat, Infundibulorura igitur truncis deinccps iuferiori 

 quoque iramersis, omnes totius plautae caules ac ramos ex- 

 strui existimat. Laminara vero, quaravis ab origine sit cir- 

 cularis, tum varie fissam, tum in uuam tantum partem emis- 

 sam, in diversissimas abire foliornm formas. Cetcrum inter 

 liberam et connatam folii partem sexualem quandam adesse 

 oppositioncra piitat. Radices denique veros esse et directos 

 foliorum processus retrorsnra demissos, qnae, eodem modo ex 

 leuticcllis, quae dicnntur, ac folia ex gemraulis sive oculis 

 ortae, quam appetunt gemmulae, lucem constanter effngiunt. 



Quae quidem seatentia, quamvis clarissime explicata, 

 tarnen, quum in specie polissimam externa posila viderelur, 



*) Ernst Meyer, die Metamorphose der Pflanzen uud ihre Wi- 

 dersacher. Liuuaea VII, 1832. 



