folioriim iion biua inter bina orirl gerinina^ sed singulum 

 seraper singulo inclusura, id quod , in permiiltis plautis per- 

 spicuum, descriptis RJici tartarici, Ricini^ Vitis vinife- 

 rae segraeutis trausversis illustralura est (I. 14; — 18, 19, 20, 

 22, 23). 



Hac igiUir lege prodiicitur caulis, additis iu infinitum 

 parlibus individuis seu foliis. Quare uoa aequabiliter proce- 

 dit iiicreraenlura, sed porlodice. Qunra enim cuuctae singuH 

 fdlii partes eodera fere tempore oriantar, diversorum vero 

 leraporibus diversis, todis axis aeque non paullatim prolou- 

 gatur in apice, sed gradatim totis articulis componitur, qui 

 in sno qiiisque incrementi statu sunt. Folia perpetuo uascun- 

 tur in foliis, suum quodque formautia arliculum. 



Quam legem plane eandem non minus in quacunque ma- 

 joris canlis geramnla observes. Quam si transverse secueris, 

 multa Tidebis folia, majora amplexa minora, aut gemina ge- 

 minis regulariter cinctu, ant siugula circumdata siugulis cir- 

 culos praebentia oblique sectos. 



Conteraplantes vero segmentunl in axis directione exci- 

 sum (I. 24.), minora germina conspiciraus majoribus tecia 

 ac superata, cunetaque e cambio prodieutia cambioque con- 

 lluentia, ueque ullus unquam axis apex re vera polest intra 

 inliraa reperiri, quippe qui illa superet, quaravis sint par- 

 Tula. Ubique, siraulac intimura foliura extendi iucipit, re- 

 cens in ejus sinu ex ipso cambii vcrtice surgit. Axis apex 

 nihil est, nisi punctum quoddara cogitalione fictura, quum 

 puncti vegetationis centrum in novum continuo extendatur fo- 

 liura. Attaraen si, quod multi docent, ex latere axis folia 

 propellerentur, fieri non posset, (Juin ullo tempore ea apice 

 axis superareutur, id quod nusquam vidctur accidere. Imrao 

 vero illud terrainale punctum receutius folium effeclurom, 

 qijaque diinensione longe superatur a foliis snmrais, et ubique 



6* 



