. 107 



et parallelos, in nno taultim circulo exacto positos ciuictos, 

 qui, comniimi cylindraceo cambii strato conjuncti, intcrins 

 parenchyraa , velut medullara , ab oxteriore, veliit cortice, 

 plane separant. Mouocotylea vero folia fasciculos suos in 

 compliires singulos passim distribunnt circiilos, oblique eos 

 deniittunt, plexibusque connectunt compiicibus atqiie coufusis, 

 ita ut neqiie oinnes eodera cambio coujiingantur, neqiie rae- 

 dulla clauso eorurn tubo ciugatur, sed ipsa plerosque illos 

 iuvolvat disperses. Filicuui denique folia fasciculos, ubique 

 fere distinctos et separatos, anneclunt potius cauli, quam 

 inserunt, aliis continuo iuter sc produclis vasculis medianis 

 et conuexivis. Itaqiie multo perfectior ceterarum apparet cau- 

 lis, quam Filicum. Folia contra siugula in hisce sunt per- 

 fectiora, qnum ceterarum primiliva tautnm folia in verara 

 ipsa prolongentur radicem, Filictim contra et sequeutia sin- 

 gula propriis radiculis gaudeant. Itaque foliorum singulari- 

 tas perfectissima in Filicibus, minor in Monocotyledonibus, 

 minima in Dicotyledonibus , contra caulis coustructio in liisce 

 exactissima, minus perfecta in Monocotyledonibus, in Filici- 

 bus rudissima cernitur. 



Quura igitur folia partes esse videantur siraplices, quas-i 

 iudiTiduae, origine acqiiales, quae totam sola conslruaut plan- 

 tam, oranes actiones, quae dici possunt vegetabiles, in folii 

 natura posilae sint, ucque siugulis singula orgaua origine 

 differeutia fungantur, uecesse est. Quaecunque igitur tela- 

 rum gcnera ad diversas vitae fuuctioues opus sunt, ex solis 

 illis, qnae iu folio occurrunt singulo , telarum formis dedu- 

 cenda esse videutur. 



Jam igitur ad id animos attendamus^ ut singuli folii et 

 incremeulum et structuram perspiciaraus. 



