176 



quura e cambii statu egrediimtur, exteusionem relative majo- 

 rem Danciscautiir, quam jam formatae ligni cellulae, quas 

 proxime ciiiguut. 



Novam suppositionis suae causam Harting veram re- 

 ccntis cellulae membranae perforatiouem esse vult. Neque 

 polest uegari, in hac re forte illins suppositionis argumeu- 

 tura inesse videri , quura merabrana pori canales serius oppe- 

 riens, quae re vera adest, optimo supponendo strato in ex- 

 teriore cellularum parte forraato explicaretur. Nura vero re- 

 cens cellulae raembraua perforata sit, hucusque incertum esi, 

 saltem liaec supposita perforatio fnndauieulum novaruin con- 

 clusionum esse non debet. Non is sura, qui difficilllmam 

 quaestionem raicroscopicara dijudicare velim, ubi vero iu re- 

 centi cellula tales porös animadverlij maxirae persplcua, 

 quotiescunque iustrumentis a Schiekio, eximio artifice, pa- 

 ratis, observationes institui , vlolacea tinctio, de qua Mo hl 

 nupcr *) scripsit, mihi seraper raerabrauam hos porös oppe- 

 rientem probare videbatur. Quam tiuctiouem non noto illo 

 nostrorum microscopioruiu vitio effectam esse, quod, ut cetera 

 instrumenta optica absoluta achromasia esse non possinf, 

 prol>alur sola coraparatioue coloris, quo hi pori apparent, 

 cum colore plani , in quo objecta cernuntur, iustiluta, quod 

 re vera in bonis iustrumentis, saltera in iis, quae ex offi- 

 «ina Schiekii prodierunt, tarn puro colore albo apparet, 

 «t ne Icve quidem tinctionis, observatorem turbantis vesti- 

 gium cernatur, quare, ea re fraudem lieri posse, persuadere 

 mihi nequeo. 



Denique Harting et Mulder etiam cheraicam uaturara, 

 quam crassioruni cellularum parietes, quum Acldo sulphurieo 

 et Jodo tractautur, assuraunt, ipsorum suppositionis argu- 



*) Botan. Ztg. 1846. p. 340—341. 



