zw 



fragmenlo), et herb. Beyrichio-Roenierianiira specimina Bra- 

 siliensla Riedeliana asservat, quorom pinnani , illis uidiatiti 

 dolost duplo majorem, apice minus atteuualam, veras Lind- 

 sajae characteres monstrautem aroicitiae possessoris debeo. 



ludusia Ad. dolosi (sie ut Ad. Phi/llitidis) , Hookero 

 primom observante, lamiua dnplici evideutissime sunt com- 

 posita; altera externa subtili, membrauacea rufescente, ex- 

 tus Tufo-hirta, mox solula et replicata; altera interna ma- 

 gis coriacea^ obscure fusca, extremitatibus venularum, ut vi- 

 detur^ striata s. plicata, diutius sorum obtegente, sed dein cx- 

 trorsnm^ nti exterior, reflexa. Venarum distributio in pin- 

 nis omnino sectionis Hewardiae, Rhizoma in planta Kege- 

 liana visum, est tripoliicare, digiti minirai crassitie, supra 

 stipitibus alternis dcnsis, ad latera et subtus radiculis ramu- 

 losis, nigrescentibus, fusco-hirtis, intricatis^ copiosissimis 

 obtectam. Stipites pennae corvinae crassitie ad 14'' löngi, 

 distincte angulati, demnm, tomento suo denudati, nitidi. La- 

 mina frondis 5 — 7" longa, 4 — 5" lata. Rhachis, stipiti 

 conformis, sensim attennata, quovis latere gerit pinnas qua- 

 tuor, plerumque sex, serael Septem vidi, suboppositas alter- 

 uasve, inferiores pollicem distantes. Pinnae 2^/2 — 3 i/j" 

 longae et 6 — 8'" latae, superiores minores, terminalis ile- 

 rum major, basi iuterdura ad pollicem lata ^). 



Adiantum PhylUtidis J. Sm. (Lond. Journ. of bot. I. 

 p. 197.), affine; sed petiolis decurrentibus, pinnis basi latio- 

 ribus, acumiuatis, venisque liberis facile dislinguitur. Cum 

 Adianto Hewardia mihi (Farrnkr. p, 140. t. 49.) Heivardia 

 adiantoide J. Sm. parum simililudiuis intercedit. 



*) Speciem eadeiu iiidiisii fabrica praeditam et olim Lmdsayam 

 obliquam ex errore dictam (Kappl. n. 13570« quamqaam nova 

 videtur, cum unicam tautum frondem absque rhizomate viderim, 

 transire cogor. 



