lö 



E seroinibns et bulbis a Gueinzio missis iloruit primum 

 Octobr. a. 1843 et exinde qnovis anno. 



Perpiilchra 9pecies, perianthio magno, intense roseo- 

 purpureo, basi sulphureo, medio nigrescente, foliis ultra pe- 

 dem longis. Nescio, nura jara in bortis occarrat; in Sweetii 

 hört, brit. ed. Don. Lond. 1839 certe deesf. Cum planta 

 spontanea herbarii ab araicis«». Pappe raissa congrua. Syno- 

 nvmiim Thunbcrgianum mihi dubium. 



67. Hj/phacne Natalemis Kze. : fructibus obovatis, utrin- 

 que depressis, laevibus, putamine snbgloboso, breviter pedi- 

 cellalis. 



Loddiges pal ms 1845. p. 7. No. 64. 



Fructus ex porlu Natalensi misit Gueinzius a. 1843. 



Plantae eodem anno enatae adhuc (Decbr. 1846) frondes 

 normales, palmatas nondam protulernnt. Frondes jnveniles 

 ad 1 '/^ - pedales , lanceolatae, apice bi-, trifidae, laete viri- 

 des, sed utrinque pruina alba fugacissima obtectae, plicatae, 

 margine et nervis pagina superiore scabrae, petiolo 1 — 2 

 pollicari vaginante, supra profunde canaliculato, ad marginem 

 aculeolato. 



Specics bujns generis melius essent exponcndae. H. the- 

 baica , cujus fructus comparamus, sie definienda: 



IL fructibus trigouo-ovatis, leviter trisulcatis, apice 

 subemarginatis, (siccis) rugosis, putamine obver.se oviformi, 

 sessilibus. 



Palma thebaica Pococke iter Orient, (ed. germ.) I. t. 

 72 et 73. Cucifera thebaica Del. Descript. de l'Egypte 

 Hist. nat. II. Botanique pl. 1 et 2 (optima). 



Dict. des sc. nat. tabb. apographa praecedentia. Aegyptus. 



Hyphaene crinita Gaerln. de fruet. et semin. II. p. 13. 

 t. 72. baud dubie a H. thebaica exeludenda. Dmpa dicitur 

 obovata, versns rectiusculum laÄs in aciem obtusissimam 



