295 



socielatis horticulturac Londinensis arbusculam accepimus, 

 quae cum icone a Lamberto. allato exacte oonvenit, 

 8. P. Morinda. Linn. I. c. 



2. Desciscentes. 

 Secundum foliornm indolern ad Abictem quidem acce- 

 duul, sed strobilis longe differunt, qui in Abiete babilu sin- 

 gulare, squamis cum seminibus deciduis, rhacbi diu persistente 

 genus distiuctnm poscunt. Nam in oranibus aliis Abietinis 

 strobili integri decidunt, squarais arcte aduatis, seminibus 

 solis deciduis. 



1. F. canadensis. Linn. I, c. p. 524. 

 Vera est Picea, strobilis pendulis. 



2. P. Douglassi. Linn. I. c. p. 524. 



Dubii generis arbor, cnm de strobilis nil constet. Fo- 

 lia subtus lituris duabus pallidis, margine reilexo ita accrelo 

 ut in pagiua inferiore tan tum conspiciatur. 



Noraine Pini Ocote haben) ns arbusculam P. Douglassi 

 sirailein, sed foliis minus rigidis. Folia vix poll. longa, vix 

 semilin. lata, subfriquetra, acuta, juniora praesertim ad ca- 

 rinam lineis 5 punctorura albicantiuro. 



3. Abies. Linn. XV. 525. 

 I.A. pectinata. Linn. I. c. p. 526. 



2. A, sibirica. Linn. I. c. p. 527. 



3. A. cephalonica, foliis oligosticbis raucronatis subtus 

 lineis 2 albicantibus latis, strobilis longissimis, bracteis 

 squamas superantibus antice reflexis. 



D. Folia tarn adulta quam juniora ad poll. et ultra 

 longa, ultra lin. lata, apice acuto rigido, e longinquo albentia. 

 Strobili 4- pollicares. 



A. cephalonica Pinet. Woburn. 119. /. 42. Loud. 

 Arbor. britt. TA. 2326. Linn. I. c. p. 530. A. Apollinis. 

 Linn. I. c. p. 528. 



