384 



J. Luzula Krock. Siles. no. 556. t. 49. (1787). 



J. nemorosus Lam. encycl. III. p. 272. (1789), teste 

 Laharpio. 



J. vernalis Ehrh.! Beitr. VI. p. 137. (1791). 



Luzula vernalis DC. Franc, no. 1825. (1805), E. M. 

 luz. no. 7. (excluso ubique Villarsii synonymo , quod Laharpio 

 auctore ad Li. flavescentem pertinet), Laharp. no. 2, Svensk 

 bot. t. 444. 



L. piYosa Willd.! enum. I. p. 393. (1809), Gaud.! agrost. 

 II. p. 236. (1811), Bicheno no. 1. t. 9. f. 1, Koch synops. p. 

 732, Kunth enum. III. p. 297. 



Lt. Forsteri Lej. Spa (secundum ejusdem Revis. fl. Spa 



P . 72). 



Habitatio. Omnem Europara mediam tenet inde a Lap- 

 ponia sylvatica (Wahlenb.! alii!) usqne ad Italiam superio- 

 rem , e. g. montes di Giayeimo (Moris !) agruin Ticinensem 

 (Moretti !) et adhuc Lucensem (Puccinelli apud Bertol. fl. Ital.), 

 ubi Luzulae Forsteri cedit. Pyrenaeos montes an transeat 

 dubito. Tum Orientcm versus crescit in Transsylvania 

 (Baumg.!), Rossia media ( Trautyetter ! ) , Imeretia (Eich- 

 ■wald!), iterumque in montibus Altaicis (Ledeb.!), atque Kam- 

 tschatka (Wormsk. !). Porro iu Americae septentrionalis ci- 

 ritatibus Pensylvania (Muehlenb.) , Nora Caesarea (Linden- 

 berg!), Massachusets (Devayl apud Torrey); in Canada 

 (Michaux !) , Labrador (Morrison apud Hooker), abhinc per 

 regionem sylvaticam usque ad Rocky mountains (Richard- 

 son !) ; ad oram occidentalem a flumine Columbia usque ad 

 sinum Kotzcbue (Beechey apud Hook.), et in insula Sitka 

 (Bongard!), 



