( 20 ) 



Parenthesis de hulbillis vmparis. 



Polygonurn viviparum Ioco florum , proeserlim inferiorum spica» , corpus- 

 cula pyriformia, purpurea ( cf. Tab. v, fig. 6 et 7. ) profert , e quibus serius 

 folia exsurgunt exigua, pallide viridia , peliolata , cordata, aut solitaria aut 

 plura alternantia. (cf. Tab. v, Og. 2,3,9, 10 ? Iu ) Hoc a remoiis temporibus 

 botanicis jam innotuit (1). 



Nascuntur haecce corpuscula vivipara ( bulbilli Rich. nouv. elem. ed. 3. da 

 p. 109. ) ex axillis ochrearum floralium ( bractearum ) semper solitaria et di- 

 gnoscuntur forma semper eadem, ovato-pyriformi, apice acuminato acutiusculo. 

 Involuta quadommodo mihi visa sunt epidermide tenui , adnala , et basi 

 nuda purpurea , minutissime punctulata medioque scrobiculum exhibente 

 (cf. Tab. v, fig. 7); nullo pedicello intercendente in axilla sunt affixa. 

 Plerumque nec in bulbillis ipsis nec circa eos ullum floris vestigium exslat ; 

 inveni tamen bulbiilum , e cujus apice prodiit pedunculus brevis , florem 

 gerens rite formatum ( cf. Tab. v, fig. 8.) Bulbillus hi ce minor et minus 

 regulariter eSbrmatus erat et bracteam ad collum usque (pedunculi orlum) 

 sibi adnatam tulit. Bulbillos ergo hos, non ex ipsius floris vel ovarii mela- 

 morphosi vel evolutione impedita et mutala , sed e pedunculo ( pedicello ) 

 ortos, extra dubium positum credo. Bulbillos gemmulis compararem, e quibus 

 rami ( axes laterales I. secundarii) prodeunt. 



Quamdiu bulbilli spicae adhaerent , folia quidem plura (nunquam tamen 

 longiora quam sernipollicaria) sed nunquam caulem proferre mihi visi sunU 

 Quum laxius tantum cum axibus primariis ( pedunculis) conjuncti sint et 

 facillime decidant, inquirendum esse argui, num bulbilli terrae conditi 

 planlam perfectam gignant et iia seminum loco propagationi inservire pos- 

 sint. Sed experimenta mea saepius repelila , aeque ac tentamina aliorum , 



definiendo Aviculariarum inflorcscentiam baud spicam nuncupavi, scd, donec vera ejus 

 natura satius inuoluerit, et quominus cum spicis veris Persicarisrum confund.'lur , a quihus 

 habitu discrepat, auctorum exemplum adhuc sequi malui , qui hujus sectionis flores 

 axillares appdlant. 



(1) Tournef. Inst. I, p. 5n, t. 291. Gmel. Sib. III , t. 7, f. a. Oed. fl. Dan. t. i5. 



