122 



vata, rotunduto-obtusa vel subretusa, margine aequaliter obtuse-cre- 

 nata, pilis subtilissiuris, confertissimis arcte adpressis , stellatis subin- 

 cana, supra magis pallide-viridia venis elevatis parallelis praesertim sub- 

 tus notata, lateralia in foliis quinatis multo minora. Stipulae foliorum 

 radicalium lanceolatae longissimae, caulinorum latiores et breviores» 

 Flores in summo caule, erecti, plus minusve pedicellati bracteis oblon- 

 go -lanceolatis plerumque integerrinris suffulti. Caljcis foliola inaequa- 

 lia, exteriora linearia multo minora et breviora, interiora ovato - ob- 

 longa , omnia obtu^iuscula. Corolla flava. Petala obcordata foliolis 

 calycinis exterioribus duplo longiora. Achenia venoso-gyrosa, pallida. 



Obs. I. Nomine P. subacaulis in libris botanicis herbariisque duae re- 

 periuntur plantae omnino diversae, quarum uni , quae satis pervul- 

 gata videtur, plura, modo in synonymia notata , nomina in floris 

 plurium regionum indita sunt. Haium permultarum P, subacaulis 

 dn diversis regionibus denominationum fortasse in causa est incertus 

 foliolorum numerus , nam in regionibus montosis et subalpinis, 

 locis petrosis siccis, ubi hanc plantam vidi usque ad 4500 ped. Pa- 

 ris. altitudinem , plerumque habet folia ternata, rarius nonnulla 

 sunt quaternata vel quinata , in quibus foliola lateralia multo sunt 

 cete-ris minora. In regionibus humilibus planis, ut apud Beroli- 

 num et Francofurtum ad Moenum, ubi haec planta saepissime oc- 

 currit, plurima fere, saepe omnia folia quinata sunt. Incertus hic 

 foliolorum numerus in melioribus figurarum laudatarum non ne- 

 glectusest, et in nonnullis librorum , quosdixi, indicatur. 



Altera planta ab hac foliolorum forma pluribusque aliis signis 

 primariis omnino diversa , est P. subacaulis ista, quae in montibus 

 lapidosis Galloprovinciae nascitur, ut facile intelligetur ex compa- 

 ratione figurarum laudatarum cum liujusplantae icone , quam olim 



