■ -■ ■ 



PENTSTEMON GENTIANOIDES. 



Pentstemon zijn naam verschuldigd is; want dit woord is van 

 twee anderen van Griekschen oorsprong , nl. penta (vijf) en 

 stèmoon (draad) afkomstig , alsof men had willen te kennen 

 geven , dat hij de planten , welke wij thans bespreken , als 

 uitzondering op de samenstelling der bloemen bij de Scrophu- 

 lariaceeën in 't algemeen , een 5 rte , zij het dan ook looze 

 meeldraad werd aangetroffen. 



Ofschoon de Pentstemons veel in op zich zelven staande 

 exemplaren gekweekt worden, kunnen zij toch ook zeer tot 

 het vormen van perken worden aanbevolen , omdat zij den ge- 

 heelen zomer doorbloeien. Zij kunnen het in den vollen 

 grond, bij zachte winters, wel uithouden, maar worden toch, 

 omdat te veel vocht , bij eene lage temperatuur , haar be- 

 paaldelijk schaadt . tegen den winter veelal naar eene vorst- 

 vrije plaats overgebracht. Hardere verscheidenheden , die 

 zulke zorgen ontbeeren kunnen , moeten 's winters slechts 

 matig bedekt worden , omdat zij anders gaan rotten. 



Men vermenigvuldigt de Pentstemons door stekken of zaad. 

 Dit laatste moet op eene matig warme plaats in potten uit- 

 gestrooid en goed vochtig gehouden worden. Het stekken 

 geschiedt vroeg in 't voorjaar , op een warmen bak of eene 

 runkrib. 



Afgebeeld zijn op onze plaat 39 : 



1. Le Cardinal (Richalet). 



2. Jules Bretagne (Rendatler). 



3. Bébè (Lemoine). 



4. Sécrétaire Cusin (Lemoine). 



Van de afkomst dezer verscheidenheden , allen geteekend 

 in de kweekerij des Heeren C. Gi-ijm te Utrecht , zijn wij 

 alleen te weten kunnen komen , dat zij door kruising uit 

 Pentstemon gentianoides zijn voortgekomen. O. 



