IETS OVER HET ROTTEN VAN VRUCHTEN. 



Volgens Davaine dan , berust de ware rotting' van vruch- 

 ten op het bezoek van de eene of andere schimmelplant , en 

 vindt men de moedervlokken of worteldraden daarvan dan 

 ook wijd en zijd in het papachtige ontkleurde weefsel dier 

 vruchten verspreid. De snelle voortwoekering dier draden heeft 

 eene even snelle uitbreiding van het eenmaal teweeg gebrachte 

 kwaad ten gevolge; ja, wat meer zegt, de waarneming, 

 dat eene rottende vrucht anderen in hare , zelfs niet geheel 

 onmiddellijke , nabijheid kan aansteken , laat zich gereedelijk. 

 daaruit verklaren , dat de kiemkorrels of sporen eener schim- 

 mel , welke zich op zulk eene vrucht genesteld heeft , in de 

 rondte verspreid worden , en op nieuws ontkiemen , zoodra 

 zij slechts voor hare ontwikkeling een geschikten bodem 

 aantreffen. 



Bij onze meest gewone vruchten (appelen , peren , mispe- 

 len , druiven , aalbessen , aardbeziën , kersen) wordt de rotting 

 veelal door twee zeer algemeene schimmelsoorten teweeg 

 gebracht, waarvan de eene, Mncor Mnceclo , eenzwarten, en 

 de andere , Penicilliiim glaucum , een groenen aanslag veroor- 

 zaakt. Op druiven ontwikkelt zich zeer dikwerf het witte 

 Oidium fructigennm. 



Zullen echter deze schimmels hare verwoestende werking 

 .op de eene of andere vrucht uitoefenen , dan is bet noodig 

 dat er eene opening , een sleufje , eene kwetsuur , hoe ge- 

 ring ook , aanwezig zij en het inwendige der vrucht voor 

 de kiemkorrels der schimmelplant toegankelijk stelle. Eene 

 volkomen onbeleedigde oppervlakte toch laat de kieming dier 

 korrels niet toe , en geheel hiermede in overeenstemming is 

 de waarneming, dat eene vrucht des te zekerder voor rotting 

 beveiligd- is , naarmate zij door eene dikker en steviger schil 

 is ingesloten. Ent men eene volkomen gezonde vrucht met 

 schimmelsporen in , dan begint de rotting reeds 24 a 30 



