PARDANTHUS CHINENSIS. 



wijs getakten stengel. Hare bloemen , die gesteeld zijn , 

 vormen eene vorkswijs vertakte pluim en zijn saffraangeel 

 van kleur met bloedroode vlekken. 



Ofschoon . Pardanthns chinensis reeds sedert lang in de 

 tuinen bekend is , hebben wij toeh niet geaarzeld , nog eens 

 de aandacht op haar te vestigen , omdat zij werkelijk als 

 sierplant zeer goed voldoen kan , en ook bij ons des zomers 

 buiten kan worden uitgeplant. Hare bloemen zijn wel niet 

 zoo groot als die der Gladiolussen , die ook tot de Irideeën 

 behooren , maar daar staat tegenover , dat de Pardanthussen 

 ook weder een losser voorkomen hebben. 



De naam onzer plant werd haar gegeven door den En- 

 gelschman John Bellenden Ker , van wien wij eene Mono- 

 graphie der Irideeën bezitten, in 1827 te Brussel uitgekomen 

 bij de Mat ; eene monographie , die tot op heden door geen'e 

 andere is opgevolgd. Wij leeren uit het artikel , aan Par- 

 danthns chinensis gewijd, dat dit gewas in Rheede's Hortus 

 nialabaricus den naam draagt van Belamcanda Schurhrmani , 

 en dat al verder de namen van Ixia chinensis , Moraea chi- 

 nensis en Belamcanda chinensis , allen op de zelfde plant be- 

 trekking hebben , en dus als synoniemen van den door ons 

 gebezigden naam behooren aangemerkt te worden. 



Pardanthns chinensis begint bij ons in Juni te bloeien , 

 en wordt ook wel met den naam van » Tijger-Iris " begroet. 



O. 



