De vraag, aan welke oorzaak de kleuren der bloemen 

 toegeschreven moeten worden , kan wel is waar uit meer dan 

 één oogpunt behandeld worden , maar zal ons voor het oogen- 

 blik slechts in zóó verre bezig houden , als wij wenschen aan 

 te toonen , welke anatomische verschillen , d. i. welke ver- 

 schillen in den inhoud der kleinste deeltjes of cellen , waaruit 

 de bloembladen zijn opgebouwd , aan het verschil dier kleu- 

 ren ten grondslag liggen. Zooals elk plantendeel toch , be- 

 staan ook de bloembladen uit mikroskopisch kleine blaasjes , 

 van een uiterst teederen bouw, die, in alle richtingen stevig 

 met elkander verbonden en in een grooter of kleiner aantal 

 lagen onder elkander gelegen , ten laatste door een steviger 

 vliesje of eene opperhuid van de buitenlucht zijn afgesloten. 

 Die opperhuid bestaat eveneens uit blaasjes of celletjes , doch 

 is slechts ééne laag dik ; waarbij nog komt , dat zij in den 

 regel , al is het ook niet overal , dan toch op bepaalde plaat- 

 sen, door kleine spleetvormige openingen doorboord is, die, 

 te samen met de twee sikkelvormige cellen , waardoor zij zijn 

 ingesloten, den naam van huidmondjes dragen. Bij bloem- 

 bladen met een fluweelachtig voorkomen, zijn de celletjes der 

 opperhuid naar buiten tepelvormig uitgezet , ten gevolge 

 waarvan de oppervlakte van zulke bloembladen , onder het 

 mikroskoop , uit eene opeenvolging van heuvelen en dalen 

 schijnt te bestaan. In het inwendige der bloembladen loo- 

 pen , van achter naar voren , eenige bundels van verlengde 

 cellen en luchtvoerende buizen , die zich in alle richtingen 

 vertakken , en een net van aderen vormen , dat , even als het 

 skelet der stengelbladen , stevigheid verleent aan het geheel. 



