"^ 



IETS OVEU DE KLEUHEX DEK BLOEMEN. 



< 



lichaampjes in eeu ongekleurd vocht zweven, komt veel zeld- 

 zamer voor, ja, is tot hiertoe bij niet meer dan twee planten 

 waargenomen , te weten bij Strelitzia Reginae en Tillandsia 

 emoena. Bij eerstgenoemde plant vindt men de opperhuids- 

 cellen der binnenste bloembladen met een kleurloos vocht 

 gevuld, en de blauwe korreltjes daarin aan den omtrek der 

 celholte afgezet. De grootte dier korreltjes bedraagt hier niet 

 meer dan ^ millim. Toch maakt de kleurstof van haar 

 slechts een onderdeel uit ; want als men de blauwe bloem- 

 bladen van Strelitzia óf onder water kneust, óf met alcohol 

 uittrekt , dan ontdekt men dat de kleurstof in het vocht wordt 

 opgelost, en dat kleurlooze lichaampjes achterblijven. Van 

 de blauwe korreltjes in de bloembladen van Tillandsia amoena 

 valt niet anders mede te deelen dan dat zij eene middellijn 

 hebben van T j ff — 7 ?ö millim. In andere opzichten komen zij 

 met die van Strelitzia Reginae overeen. 



Violet. ■ — De violette kleur , te weeg gebracht door eene 

 menging van blauw en rood , komt , evenals het blauw , 

 meest in opgelosten toestand voor , zooals men dat bij de 

 Violen ( Viola odorata) , bij Nemophila atomaria , Epimedinm 

 violaceum , enz. , zien kan. Slechts zeer enkel wordt in de 

 violette vloeistof der afzonderlijke cellen bovendien een violet 

 kogeltje waargenomen (Gilia tricolor). 



Rood. — Men heeft hier te onderscheiden tusschen het 

 roze- en het hoog- of vuurrood. De eerste kleur, eig-en 

 aan de bloemen der roode Rozen , die van Habrothamnus 

 elegans, Anemone japonica, Dahlia variaèilis, Hyacinthus 

 orientalis, enz., is altijd afhankelijk van eene gekleurde 

 vloeistof, maar niet alzoo de laatste. Wel treft men ook bij 

 Cydonia jayonica ', Lychnis chalcedonica , Phaseolus multijïons , 

 Pelargoniuvi zonale , die allen hoogroode bloemen hebben , 

 geene andere dan eene hoogrood gekleurde vloeistof in de 



