IETS OVER DE KLEUREN DER BLOEMEN. 



bloembladen aan , maar er zijn toch ook gevallen bekend , 

 waar die kleur, hetzij door eene waterheldere vloeistof met 

 daarin opgeheven korreltjes , hetzij door eene roode vloeistof 

 met een rood centraal lichaampje wordt te weeg gebracht. 

 Van het eerste leveren ons de bloemen van verschillende 

 soorten van Aloë, zooals A. subverrucosa en A. incurva, en 

 die van Adonis autumnalis , van het tweede de bloemen van 

 Verbena chamaedryfolia een voorbeeld. 



Oranje. — Bij de meeste oranjekleurige bloemen vindt 

 men in de cellen der bloembladen gele korrels drijven in een 

 rood sap , waarbij echter valt op te merken , dat die korrels 

 geenszins altijd kogelrond zijn , maar ook dikwerf den vorm 

 van staafjes hebben. Uitzonderingen op den zooeven gestel- 

 den regel komen echter voor bij eenige verscheidenheden van 

 Dahlia variabilis, bij 3Iesembryanthemum verruciilatim en 

 Crocus savianiis , waar een oranjekleurig vocht zonder vaste 

 lichaampjes wordt aangetroffen , en verder bij de bloembla- 

 den van Cajophora lateritia, Zilium chalcedonicum , Thun- 

 bergia aurantiaca, Calendula officinalis, Erysivmm periscia- 

 mirn, Dyckia remotijiora en Strelitzia Regime, waar eene 

 kleurlooze vloeistof oranje korrels houdt opgeheven. 



Geel. — De gele kleur is slechts zelden aan eene gele 

 vloeistof gebonden (gele verscheidenheden van Dahlia varia- 

 bilis) ,• meest daarentegen aan gele korrels, drijvend in een 

 waterhelder vocht. In vele gevallen is het zeer moeilijk uit 

 te maken , of die korrels door en door vast , of eigenlijk 

 slechts blaasjes zijn , waarin eene gele vloeistof is opgesloten. 

 Nogtans schijnen de bloemen van Edwardsia grandiflora en 

 Gilia tricolor in hare cellen werkelijk grootere , die van 

 Kerr'm japonica , Tulipa sylvestris, Oentiana hitea , Tulipa 

 suaveolens , Russelia jmicea, Fritülaria imperialis, Cheiran- 

 thiis Cheiri , Hemerocallis fulva , enz. , kleinere vaste korrels 



4J 



c 



