Andere kleuren dan de tot hiertoe opgesomde komen , zelf- 

 standig - , bij de bloemen niet voor. Treft men ze aan , dan 

 moeten zij aan de samenwerking van een paar andere, in 

 twee onder elkander gelegen lagen van bet zelfde weefsel 

 afgezet , worden toegeschreven. Het wit van vele bloemen 

 hangt van geene kleurstof af. De cellen van witte bloem- 

 bladen zijn met eene waterheldere vloeistof gevuld, en be- 

 vatten ook geene korrelige afzetsels van eene witte kleur. 



Men zou thans nog, en te recht, de vraag kunnen oppe- 

 ren , of de kleurende stof hij de bloemen enkel in de meer 

 oppervlakkige, of ook nog in de diepere lagen cellen wordt 

 aangetroffen , zóó b. v. dat men het geheele weefsel als ge- 

 kleurd zou kunnen aanmerken. Ook zou men de mogelijkheid 

 kunnen vooronderstellen , dat alleen het inwendige gedeelte 



£ der bloembladen bevoorrecht , en naar buiten door kleurlooze 



.... 

 lagen was afgesloten. Wij moeten hierop antwoorden , dat 



alle drie die gevallen voorkomen , maar dat dau toch eene 



gelijkmatige verdeeling van de kleurstof over het gansche 



46 



: 



IETS OVER DE KLEUREN DER BLOEMEN. 



kleurloos vocht. De beide anderen daarentegen doen de 

 bruine tint alleen aan hare bloemen bespeuren, en wijken 

 daarenboven van Neottia af, doordien hier geene vaste 

 lichaampjes, maar wel eene bruine vloeistof in de cellen 

 wordt aangetroffen. Misschien zijn er onder onze Lezers, die 

 zich niet herinneren , aan de bloemen der Tuinboon immer 

 eene bruine , maar wel eene zwarte vlek te hebben waarge- 

 nomen. Aan hen zouden wij wenschen onder het oog te 

 brengen , dat het toch die zwarte vlek is , welke wij zoo even 

 op het oog hebben gehad, maar dat het mikroskopisch onder- 

 zoek leert , dat dat zwart geen zwart , maar slechts een uiter- 

 mate donker bruin is. De zwarte kleur komt bij bloemen 

 niet voor. 



