IETS OVER DE KLEUREN DER BLOEMEN. 



het laatste vinden wij een voorbeeld bij Cheiranthus Cheiri, 

 Tagetes pumila , Coreopsis delphiniifolia , de bruine verschei- 

 denheid van Tropaeolum minus , waar oranje ; en bij Adonis 

 vernalis , Bletia Tankerviliae , Lotus jacobaens , waar gele kor- 

 reltjes of staafjes in eene violette vloeistof drijvend worden 

 aangetroffen. 



Het grauw van vele 7m-bloemen wordt eveneens door een 

 samentreffen van gele korreltjes en een blauw of violet vocht 

 in de zelfde oppervlakkige cellen te weeg gebracht, en de 

 vele nuancen , welke dat grauw doet bespeuren , zijn enkel een 

 gevolg hetzij van verschillen in de menging van het geel en 

 het blauw (of violet) , hetzij van de meerdere lichtheid of 

 donkerte , aan die samenstellende kleuren eigen. Het bruin- 

 rood wordt door de gelijktijdige aanwezigheid van gele of 

 oranje korreltjes en een rood of violet vocht , en het vurig 

 rood en vurig oranje door de samenwerking van rood met 

 geel of oranje veroorzaakt. 



Eindelijk deelen wij nog mede , dat een voorbeeld van het 

 zeldzame geval, waarin de oppervlakkige cellenlagen kleur- 

 loos en slechts de diepere gekleurd zijn, voorkomt bij Eche- 

 veria campamdata en E. fulgens , Lachenalia quadricolor en 

 Pvdmonaria virginiana. Bij eerstgenoemde drie planten volgt 

 er aan beide zijden, van buiten afgerekend, op de kleurlooze 

 laag eene gekleurde (blauwrood vocht met gele korrels) , en 

 op deze weder eene kleurlooze , doch bij laatstgenoemde is , 

 met uitzondering alleen van de beide buitenste cellenlagen , 

 het geheele weefsel met eene blauwe vloeistof doortrokken. 



Vatten wij nu al het voorgaande samen , dan komen wij 

 tot deze gevolgtrekkingen : 



1°. dat de kleur der bloemen nimmer aan den wand , maar 

 altijd aan den inhoud der cellen gebonden is ; 



2°. dat het blauw , violet en rozerood — soms ook het 



