CYCLAMEN COUM mu 



Reeds vroeger, in liet l e deel van dit tijdschrift, hadden 

 wij het voorrecht, onze Lezers opmerkzaam te maken op een 

 allerliefst knolgewas: Cyclamen vernum (PI. III), en wij ver- 

 heugen er ons in , nog eenmaal in de gelegenheid te zijn , 

 hunne aandacht op een paar andere soorten van het zelfde 

 geslacht te kunnen vestigen. 



Op PI. 44 vindt men de zoogenoemde Cyclamen Coum , 

 eene plant der Zwitsersche Alpen , afgebeeld. Bij • 1 ziet 

 men haar in haar oorspronkelijken staat , bij 2 , 3 en 5 

 daarentegen met bleekere, en bij 4 met bijkans witte bloe- 

 men. De verscheidenheden 2, 4 en 5 worden door velen 

 - 



als eene van C. Coum afwijkende soort, nl. als C. Atkinsii, 

 en de verscheidenhehi 3 ook wel als C. ibericum beschreven. 

 Wij voor ons echter houden C. Coum voor de stamplant van 

 allen , en kunnen dus de namen Atkinsii en ibericum niet 

 anders dan als variëteitsnamen doen gelden. In Bosse's 

 Handbuch der Blumengdrtnerei wordt C. Atkinsii eene hy- 

 bride genoemd , door den tuinier Atkins te Painswick in 

 Engeland uit C. Coum en C. persicum verkregen , doch 

 C. ibericum -weder als zelfstandige soort aangevoerd. 



Onze plaat werd vervaardigd naar eene teekening van den 

 Heer J. H. Krelage , van wien wij ook nog eenige inlich- 

 tingen bekomen hebben , welke wij hier mededeelen. 



De verscheidenheid 5 is in den handel bekend als C. 

 Atkinsii roseum en afkomstig uit Engeland. De verschei- 



8. 1 



