i 



WETENSCHAPPELIJKE MEDliDEKLINGUN. 



of slechts halverwege g - eopende , bloemen , dat de stamiuodia 

 zich eerst zoodanig naar buiten krommen , dat zij noodwen- 

 dig met de buitenvlakte der helmknoppen in aanraking moe- 

 ten komen , maar dan , met stuifmeel bezwaard , zich weder 

 oprichten, en dat poeder op de stempels afwrijven. 



Dit door Dr. Masters waargenomen geval pleit voor 

 de zelf-bevruchting der bloemen , die , naar het voorbeeld 

 van Darwin en ten gevolge der proeven van Hildebrand, 

 voor vele gevallen althans zeer twijfelachtig was geworden. 

 Want voor diegenen onzer Lezers, die het niet weten, zij 

 hier medegedeeld , dat men sedert eenige jaren teruggekomen 

 is van het denkbeeld, dat de meeldraden en de stamper van 

 eene en de zelfde bloem altijd op elkander zouden werken , 

 en meer is gaan overhellen tot het denkbeeld , dat , evenals 

 bij de tweeslachtige dieren , ook bij de (gewoonlijk twee- 

 slachtige) bloemen eene kruising, .d. i. eene wederzijdsche 

 bevruchting door de natuur is voorgeschreven. — Wij ont- 

 kennen geenszins , dat er voor de laatste beweering vele en 

 zeer deugdelijke bewijzen zijn bijgebracht , maar juist daarom 

 is het zaak , ook die gevallen gade te slaan en voor de ver- 

 getelheid te bewaren , waar het omgekeerde plaats heeft , 

 opdat men niet weder , door te veel te generaliseeren , in 

 de zelfde fout vervalle , waaraan men onze voorgangers 

 schuldig heet. In elk geval is de waarneming van Dr. 

 Masters eene vingerwijzing om op de rol der tot hiertoe 

 veelal verwaarloosde staminodia nauwkeuriger dan tot hiertoe 

 geschied is , acht te geven. 



IETS OVER HET ONTSTAAN VAN VERSCHEIDENHEDEN. 



De Heer Ed. Morren , hoogleeraar in de Plantenkunde 

 te Luik en redacteur van de Belgique horticole , verdedigt 



