■WETENSCHAPPELIJKE MEDEDEELINGEN. 



van het koolzuur koperoxyde dienen moest , was een weinig' 

 ammoniak toegevoegd , opdat de oplossing des te volkomener 

 wezen zou. 



Reeds vau den 15 en Mei af, was het duidelijk te zien, 

 dat de planten, die met ammoniak-aluin begoten waren ge- 

 worden , krachtig in ontwikkeling- toenamen ; dat de oplos- 

 sing van koolzuur koperoxyde schadelijk werkte , en dat de 

 oplossing van groen vitriool zonder uitwerking bleef. Tegen 

 den 15 en Juni had de verdunde ammoniak-oplossing den dood 

 van de daarmee begoten Hortensia ten gevolge ; iets latei- 

 kon het zelfde van de oplossing van koolzuur koperoxyde 

 gezegd worden. 



Toen de andere Hortensia's in bloei stonden , vormden zij 

 een treffend kontrast met elkander. De oplossing van groen 

 vitriool had rosse bladen en middelmatig groote , donker 

 rozeroode , die van den ammoniak-aluin daarentegen donker- 

 groene bladen en groote violetblauwe bloemen te weeg ge- 

 bracht. 



Ongeveer half Mei , toen het meer dan waarschijnlijk ge- 

 worden was , dat de ammoniak-aluin het gunstigst op de 

 ontwikkeling- van de blauwe kleur werkte , nam de Heer 

 Fournier nog eene andere proef op grooter schaal , met twee 

 partijen Hortensia's , waarvan de eene met zuiver water , de 

 andere met eene oplossing van ammoniak-aluin begoten werd. 

 De uitwerking bleef ook hier niet achter; alle planten van 

 de eerste groep brachten rozeroode , alle anderen blauwe 

 bloemen voort. 



Vestigt men nu , toegerust met de kennis der uitkomsten 

 van Fournier , zijne aandacht nogmaals op datgene , wat de 

 Heeren ÜHaTiN , Crochard en Boisuuval als hunne meening 

 nopens het blauw worden van Hortensia-bloemen hadden te 

 kennen gegeven , dan komt men tot het besluit , dat noch 



