II. WETENSCHAPPELIJKE MEDEUEEL1NUEN. 



OVER DEN SCHADELIJKEN INVLOED VAN KWIKDAMP OP DEN PLANTENGROEI 

 EN HET MIDDEL OM DIEN INVLOED TE KEEREN. 



Onlangs werden door den Hoogleeraar Boussingault te 

 Parijs de uitkomsten bekend gemaakt van eenige proeven , 

 welke ten doel hadden , den invloed na te gaan van kwik- 

 damp op den plantengroei , en dat wel in navolging van 

 hetgeen dienaangaande reeds in 1797 door drie Nederland- 

 sche geleerden : Deiman , Paats van Tkoostwijck en Lau- 

 werenbuugii was bekend gemaakt. Boussingault gevoelde 

 zich te meer opgewekt, die proeven te herhalen, omdat hij 

 persoonlijk de zekerheid wilde erlangen of het hoogst een- 

 voudige middel , door de Nederlandsche geleerden gebezigd 

 om de werking der kwikdampen tegen te gaan of te ver- 

 lammen , inderdaad als zoodanig vertrouwen verdiende. 



De schadelijkheid van kwikdamp voor planten , werd door 

 eene zeer eenvoudige proef al zeer spoedig buiten twijfel ge- 

 steld. Den 16 cn Juni 1866 werden, ten 8 ure des avonds, 

 twee Petunia's , in potten gekweekt , en elk van 7 bladen 

 en 2 bloemen voorzien , elk afzonderlijk onder eene glazen 

 klok geplaatst van 8 liters inhoud , en wel zóó , dat de 

 opening van de klok door water van de buitenlucht was 

 afgesloten. Eene dier Petunia's werd aan zich zelve over- 

 gelaten ; ter zijde van de andere echter werden , vóór het 

 begin der proef, twee bakjes met kwik op de aarde neerge- 

 zet, elk met eene oppervlakte van 36 □ centimeters. Beide 

 toestellen werden in een tuin geplaatst , zonder andere voor- 

 in 



