WETENSCHAPPELIJKE MEDEDEELINGEN. 



De Fuchsia's komen van nature op vochtige beschaduwde 

 plekken in bosschen , of ook wel op zacht glooiende hellingen 

 voor , en zijn het talrijkst in Mexico , Peru , Columbië en 

 Chili. Enkele soorten werden in Nieuw-Zeeland aangetroffen. 



In 1 825 maakte de Candoli.e in zijn Prodromus reeds 

 van 26, en Dtetrich in 1841 in zijne Synopsis van 34 

 soorten van Fuchsia's gewag. In 1848 was dit g-etal reeds 

 tot 40 geklommen , en tegenwoordig mag men aannemen 

 dat het tusschen de 40 en 50 bedraagt. Wij moeten er 

 echter terstond bijvoegen , dat op verre na niet al deze soor- 

 ten in onze tuinen worden aangetroffen. De eerste invoer 

 eener Fuchsia in Europa dagteekent van 1788. Toevalliger- 

 wijze was het tevens de eerst ontdekte Fuchsia (van Plümiek) , 

 welke men voor dien invoer bestemd had. 



f. coccinea Ait. [Bot. Cab. pi. 933, Bot. Mag. pi. 97), 

 de door Plumier als F. triphylla Jl. coccineo beschreven en 

 eerst ontdekte van alle soorten , heeft een scharlakenrooden 

 kelk en eene paarsblauwe kroon. Aan het einde der vorige 

 en het begin dezer eeuw werd zij veel als sieraad in plan- 

 tenkassen ten toon gesteld. Kort na haar invoer, trof men 

 ze in Duitschland reeds in den hoftuin te Stuttgart , en bij 

 den koopman Bremer te Tilsit aan. Bij den laatsten bloeide 

 zij in 1796. Men behandelde haar met de meeste zorg', 

 zoo zelfs, dat, in 1810, een planten-lief hebber zich openlijk 

 beklaagde , dat hem twee exemplaren zijner Fuchsia ontval- 

 len waren, ten gevolge daarvan, dat hij ze, naar den raad 

 van sommige Schrijvers, in de open lucht had laten staan. 



Lang was en bleef F. coccinea de eenige geliefkoosde van 

 haar geslacht, zooals o. a. daaruit kan worden opgemaakt, 

 dat men in de uitgave van 1832 van Wredow's Garten- 

 freund , geene andere dan alleen F. gracilis aan hare zijde 

 geplaatst vindt. 



