WETENSCHAPPELIJKE MEDEDEEL1NGEN. 



Men vindt F. coccinea tot op den liuidigen dag- in vele 

 tuinen. Nog onlangs werd daarvan eene verscheidenheid — 

 F. coccinea superba — gewonnen. 



f. lycioides Andr. kwam in 1796 van Chili en de ïioord- 

 westkust van Amerika tot ons. Zij had een helderrooden 

 kelk en eene roodpaarse kroon. Andrews beeldde haar af 

 in zijn Bot. Rej). pi. 120, en Curtis in zijn Bot. Magaz. 

 pi. 1024. 



f. excorticata L. volgde , volgens Porcher, op F. lycioi- 

 des. Zij werd in 1821 uit Nieuw-Zeeland overgebracht, en 

 afgebeeld in het Bot. Reg pi. 857, Otto's Abbild. pi. 46, 

 en het Bot. Cab. pi. 1347. Men noemt haar wel fraai, maar 

 teeder. Haar kelk verandert van groen in blauw en einde- 

 lijk in rood ; hare kroon is donkerpaars. 



In Reider's Annales vindt men eene afbeelding van f. ar- 

 borescens Sims. [Bot. Mag. pi. 2620, Bot. Reg. pi. 943), 

 en daarbij tevens de opmerking, dat deze soort sedert 

 1824 als sierplant in de kuituur is opgenomen. Van hare 

 vroegere zeldzaamheid getuigt, dat zij in 1830, op eene 

 bloemen-tentoonstelling te Weenen , met een prijs begiftigd 

 werd. Later trof Hartweg te Oaxaca , langs de lommerrijke 

 boorden van een beek , een exemplaar van F. arborescens 

 aan van 12 voet hoog en met een stammetje van 2 duim 

 middellijn. 



Sommige Schrijvers beschouwen F. syringaejlora [Flor e 

 des Serres, pi. 416 — 417) als eene verscheidenheid van F. 

 arborescens, doch tegen deze opvatting bestaan twee bezwa- 



ren, nl. 1° dat gene van Mexico afkomstig is, en 2° dat 

 zij met pluimen bloeit , wat deze niet doet. Voor het overige 

 is F. syringaejlora voor den kweeker slechts belangrijk , 

 omdat zij , in den herfst uitgeplant , des winters bloemen 

 geeft. 



