WETENSCHAPPELIJKE MEDEDEELINGEN. 



met F. reflexa bekend werd , van deze , met uitzondering van 

 de donkerder tint harer bloemen en bladen , niet onder- 

 scheiden is. 



f- macrostemma R. P. [Fl. Peruv. 3, pi. 324 f. 6; Bot. 

 Cab. 1862) is eene goede soort, waarvan vele anderen schij- 

 nen af te stammen. Zij groeit op de bergen van Chili, en 

 gelijkt, zelfs tot in den vorm harer kroonbladen en meeldra- 

 den , op F. coccinea , F. serratifolia en F. denticulata — 

 eene verscheidenheid van haar zelve. Algemeen is men van 

 oordeel , dat vele zoogenoemde soorten der tuinen niets dan 

 vormen van F. macrostemma zijn , en bovenal schijnt zulks 

 gezegd te kunnen worden van F. glohosa , F. conica, F. 

 longiflora, F. recurvata [Bot. Mag. pi. 3521), F. gracilis , 

 F. mntalilis en F. tenella Lindl. [Bot. Peg. pi. 1052). 



F. macrostemma zelve was in 1840 buiten Engeland nog 

 zeldzaam. In 1847 verkreeg de Heer Verschaffelt te Gend 

 daarvan eene verscheidenheid met witte kelken. 



Omstreeks 1840 werden op het vaste land van Europa 

 f. decussata P. P. [Fl . Perm. pi. 323 f. 6) van Peru, 

 met donker-rozeroode kelken en scharlakenroode kroonen ; 

 f. thymifolia II. B. (Sweet's Br. fl. gard. Ser. 2, pi. 35) 

 van Mexico , met aanvankelijk bleek-rozeroode , doch latei- 

 donker purperen bloemen; eindelijk f. venusta II. B. [Fl. des 

 Serres, pi. 538) van Nieuw-Grenada , met roodpurperen 

 kelken en scharlaken- of oranjeroode kroonen , beter bekend. 



f. discolor Lindl. [Bot. Mag. pi. 3499; Bot. Peg. pi. 

 1805 — F. Lowei Hort. Angl.) was voor Engeland, waar 

 zij in den vollen grond aan alle wisselvalligheden van het 

 weder weerstand biedt , eene goede aanwinst. Voor Duitsch- 

 land minder , omdat men haar daar steeds tot op den grond 

 zag doodvriezen. Ingevoerd werd F. discolor van de Falk- 

 land's eilanden, waar zij aan plaatsen gebonden is, die wel 



